بررسی تاریخ و جامعه شناسی فرش ایرانی، از هویت ملی تا تاثیرات اجتماعی
محل انتشار: دوفصلنامه گلجام، دوره: 18، شماره: 42
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 44
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GOLJAM-18-42_007
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
فرش ایرانی یکی از برجسته ترین نمادهای فرهنگی، تاریخی و اقتصادی ایران است، و جایگاه ویژه ای در تاریخ و هویت ملی این کشور دارد. این هنر بی بدیل، با ریشه هایی عمیق در فرهنگ و تاریخ ایران، نه تنها به عنوان یک کالای هنری و کاربردی، بلکه به عنوان بخشی از زندگی روزمره ی مردم و نمادی از هویت ملی، در میان فرهنگ های مختلف شناخته شده است. سوال پژوهشی این مقاله این است: «چگونه فرش ایرانی توانسته است به عنوان یک هنر و کالای فرهنگی، همزمان هویت ملی، ارزش های اجتماعی و تاثیرات اقتصادی را در جوامع ایران شکل دهد؟» این مقاله با رویکرد میان رشته ای به بررسی تاریخچه ی فرش ایرانی، از فرش پازیریک به عنوان کهن ترین نمونه ی موجود، تا شکوفایی هنر فرش بافی در دوران صفویه و تاثیر آن بر اقتصاد و تعاملات فرهنگی ایران در دوران معاصر پرداخته است .در بخش جامعه شناختی، مقاله به تحلیل نقش فرش در بازتاب باورها، ارزش ها و نمادهای فرهنگی جامعه ایرانی می پردازد. طرح های فرش ایرانی، مانند بته جقه، گل شاه عباسی و اسلیمی، بازتاب دهنده ی مضامین مذهبی، اسطوره ای و طبیعی هستند که نمایانگر نگاه عمیق ایرانیان به طبیعت، فرهنگ و تاریخ است. در جوامع سنتی، فرش نه تنها به عنوان یکی از اقلام ضروری در زندگی روزمره شناخته می شد، بلکه معیاری برای سنجش منزلت اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی خانواده ها بود. از منظر اقتصادی، فرش ایرانی به عنوان یکی از مهم ترین کالاهای صادراتی، نقش به سزایی در ارزآوری و ایجاد فرصت های شغلی به ویژه در مناطق روستایی داشته است. صنعت فرش بافی با تمرکز بر کارگاه های خانگی، به توانمندسازی زنان و انتقال مهارت های نسلی کمک کرده و به حفظ و پایداری جوامع محلی انجامیده است. با این حال، این صنعت در سال های اخیر با چالش هایی از جمله رقابت با محصولات ارزان قیمت، تغییر الگوهای مصرف جهانی و کاهش حمایت های دولتی مواجه شده است. نتایج این مقاله نشان می دهد که فرش ایرانی، فراتر از یک اثر هنری یا کالای تجاری، میراثی فرهنگی است که نقش مهمی در شکل گیری و تثبیت هویت ایرانی ایفا کرده است. تاکید بر ارزش های تاریخی و اجتماعی این هنر، در کنار حمایت از صنعت فرش بافی، می تواند به حفظ و ترویج آن در سطح ملی و بین المللی کمک کند. این پژوهش، ضرورت بازنگری در سیاست های حمایتی و معرفی بهتر فرش ایرانی به بازارهای جهانی را یادآور می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :