زمینه های زیستی بزه دیدگی جنسی مردان

بزه دیدگی جنسی مردان دارای ابعاد زیستی مهمی است که می تواند در افزایش آسیب پذیری آنان نقش تعیین کننده ای داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی عوامل زیستی شامل ویژگی های ژنتیکی، هورمونی، فیزیولوژیکی و نوروبیولوژیکی و تاثیر آنها بر بروز و شدت بزه دیدگی جنسی مردان انجام شده است. این پژوهش با رویکرد آمیخته انجام شد. در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه های عمیق با مردان دارای تجربه زیسته و اجرای تکنیک دلفی میان متخصصان گردآوری شد. برای انتخاب مشارکت کنندگان، از روش نمونه گیری هدفمند با معیارهای مشخص استفاده شد. داده ها با نرم افزار MAXQDA و رویکرد کدگذاری استقرایی تحلیل شدند. در بخش نظری نیز مرور نظام مند منابع علمی برای تکمیل چهارچوب مفهومی صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد مجموعه ای از عوامل زیستی، ازجمله زمینه های ژنتیکی و اختلال در محور HPA، ناتوانی ها و ضعف های جسمی، اختلال عملکرد آمیگدال، هیپوکامپ و قشر پیش پیشانی، و نیز نوسانات هورمونی، در تعامل با محیط های پرخطر، آسیب پذیری مردان را به طور معناداری افزایش می دهند. توجه به این داده ها می تواند در ارزیابی ادله، احراز رضایت، تشخیص اکراه و تضمین دادرسی منصفانه در جرائم جنسی علیه مردان نقش تعیین کننده ای ایفا کند و از بزه دیدگی ثانویه در نظام عدالت کیفری جلوگیری نماید. بزه دیدگی جنسی مردان صرفا اجتماعی یا روان شناختی نیست، بلکه ریشه های زیستی نیز در آن موثرند. تعامل این عوامل با شرایط اجتماعی آسیب پذیری مردان را تشدید می کند. بنابراین توجه به ابعاد زیستی در سیاست گذاری های پیشگیرانه و درمانی ضروری است و می تواند مبنای طراحی مداخلات چندلایه برای حمایت از مردان بزه دیده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بزه دیده شناسی ، خشونت علیه مردان ، بزه دیدگی جنسی مردان ، حقوق جنسی.