الگوی ارتقای منزلت اجتماعی، جایگاه حرفه ای و نهادی معلمان در تراز سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

هدف: این پژوهش با هدف طراحی الگوی مفهومی ارتقای منزلت اجتماعی، جایگاه حرفه ای و نهادی معلمان در تراز سند تحول بنیادین آموزش و پرورش ایران انجام شد. روش: پژوهش با رویکرد کیفی و روش نظریه داده بنیاد سیستماتیک (اشتراوس و کوربین، ۱۹۹۸) انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۲ نفر از خبرگان شامل تدوین کنندگان سند تحول، مجریان زیرنظام تربیت معلم و معلمان باتجربه گردآوری شد. نمونه گیری به شیوه هدفمند و گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی با استفاده از نرم افزار MAXQDA انجام شد. روایی با روش بازبینی مشارکت کنندگان و پایایی با توافق ۹۱ درصدی بین دو کدگذار تایید شد. یافته ها: تحلیل داده ها به شناسایی ۳۳ مقوله اصلی در سه بعد اجتماعی، حرفه ای و نهادی انجامید که در قالب مدل پارادایمی شامل شرایط علی (ناکامی در سیاست گذاری، ضعف ساختار حمایتی، گسست نظریه و عمل، فشار اقتصادی، ضعف بازنمایی رسانه ای، فقدان نظام شایسته سالاری)، شرایط زمینه ای (تمرکزگرایی، شکاف فرهنگی، کمبود زیرساخت، ضعف انسجام نهادی)، عوامل مداخله گر (محدودیت منابع مالی، ضعف نظام ارزیابی، چالش های انگیزشی و رفاهی)، راهبردها (آموزش تخصصی، بومی سازی محتوا، فناوری های نوین، نظام شایستگی، نهادسازی صنفی) و پیامدها (ارتقای منزلت، افزایش انگیزش، بهبود کیفیت یاددهی-یادگیری، تثبیت جایگاه معلمان در اسناد بالادستی) سازماندهی شد. نتیجه گیری: الگوی ارائه شده چارچوبی عملی برای سیاست گذاران و مدیران آموزشی فراهم می کند تا با بازآرایی ساختارهای تصمیم گیری، تقویت نظام شایستگی و توسعه آموزش های تخصصی، زمینه ارتقای همه جانبه جایگاه معلمان را مطابق با سند تحول بنیادین فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

سند تحول بنیادین آموزش و پروش ، جایگاه حرفه ای ، جایگاه نهادی ، منزلت اجتماعی