در چند دهه اخیر افزایش قطعی های گسترده ناشی از حوادث غیرمترقبه از جمله سیل و طوفان باعث دو چندان شدن اهمیت مطالعات
تاب آوری در شبکه های توزیع برق گردیده است. از این رو با شناسایی به موقع محل بروز حادثه و جداسازی آن و نیز طراحی MG های که قادر به تامین حداکثر بار خود با برنامه ریزی منابع انرژی در دسترس در شرایط حادثه باشند می توان هزینه های مربوط به قطعی را به طور چشمگیری کاهش داد و
تاب آوری شبکه را بهبود بخشید. در این مقاله یک مسئله بهینه سازی با سه تابع هدف معرفی می گردد، ترم اول آن هدف کاهش میزان هزینه روشن/خاموش شدن DGsی موجود در هر MG و نیز کاهش هزینه های مربوط به شارژ/دشارژ باتری در MGها است. در ترم دوم به منظور افزایش
خودکفایی MGها تابعی هدفی معرفی شده است تا MGها تا آنجا که بازار خریدوفروش انرژی میان MGها و نیز شبکه بالادست اجازه دهد توان موردنیاز خود را تامین نمایند و به واسطه شارژ و دشارژ باتری و نیز روشن و خاموش شدن DGsی خود در ساعات مختلف شبانه روز و نیز بر اساس قیمت پیشنهادی شبکه بالادست سود خود را نیز افزایش دهند. درنهایت در ترم سوم تابع هدف پیشنهادی، به دنبال کاهش تلفات موجود در MG های موردمطالعه خواهیم بود. به منظور حل تابع هدف پیشنهادی نیز از یک روش بهینه سازی ترکیبی بر اساس الگوریتم ذرات و ژنتیک استفاده شده است. نتایج بر روی شبکه تست ۳۳ باس پیاده سازی می شود و نشان داد که روش پیشنهادی در مقایسه با روش های بهینه سازی مرسوم عملکرد بهتری داشته است. همچنین برنامه ریزی بهینه پیشنهادی در MG سبب کاهش تلفات و افزایش سود آن ها گردید.