تجربه زیارت و تاثیرات تربیتی آن در میان دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان: یک مطالعه پدیدار شناختی

زیارت یکی از مهمترین مناسک دینی در میان ادیان مختلف است. در دین اسلام و به خصوص مذهب شیعه نیز زیارت کردن همواره مورد توجه و تاکید بزرگان دینی و مذهبی بوده است. این مقاله به بررسی تجربه زیارت در میان دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان می پردازد. روش پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی است. نمونه های مورد پژوهش، دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان استان البرز هستند. نمونه گیری بر اساس نمونه گیری هدفمند انجام شد. روش جمع آوری داده ها؛ مصاحبه نیمه ساختاریافته و روش تحلیل داده ها، تحلیل مضمون بود. براساس یافته های پژوهش، تاثیرات زیارت بر دانشجو معلمان در دو مضمون فراگیر تاثیرات فردی و تاثیرات اجتماعی دسته بندی شدند. تاثیرات فردی زیارت در سه مضمون سازمان دهنده: تاثیرات معنوی، تاثیرات شناختی و تاثیرات روانی تقسیم بندی شدند و تاثیرات اجتماعی در سه مضمون سازمان دهنده تقویت همبستگی، افزایش مسئولیت پذیری و گسترش تعاملات اجتماعی دسته بندی شدند. نتایج یافته ها نشان می دهد زیارت کردن می تواند تاثیرات فردی و اجتماعی عمیقی بر دانشجو معلمان داشته باشد. بدین ترتیب سفرهای زیارتی از امکان متبرکه و مقدس می تواند به عنوان یکی از برنامه های فرهنگی در برنامه های درسی و فرهنگی دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

تجربه زیارت ، اثرات تربیتی ، دانشجو معلمان ، دانشگاه فرهنگیان