قرارداد اجتماعی و عدالت کیفری: بررسی نقش توافقات اجتماعی در نظریات فلسفی معاصر

این پژوهش به بررسی نقش اراده عمومی در نظریه قرارداد اجتماعی ژان ژاک روسو و کاربرد آن در تقویت عدالت ترمیمی در نظام کیفری معاصر می پردازد. هدف پژوهش، تبیین چگونگی کمک مفاهیم قرارداد اجتماعی به بهبود نظام عدالت کیفری با تمرکز بر عدالت ترمیمی است. روش پژوهش، تحلیل نظری-انتقادی است که با مطالعه تطبیقی نظریه های کلاسیک (هابز، لاک، روسو) و معاصر (رالز، پتیت، نوسباوم) انجام شده است. ابتدا مبانی نظری قرارداد اجتماعی روسو تحلیل شده، سپس ارتباط آن با عدالت ترمیمی از طریق بررسی متون فلسفی و مطالعات جرم شناسی معاصر کاوش شده است. یافته ها نشان می دهند که اراده عمومی روسو، با تاکید بر مشارکت جمعی، می تواند چارچوبی برای توسعه عدالت ترمیمی فراهم کند، اما چالش هایی چون نابرابری های ساختاری و تنوع فرهنگی، انطباق آن را دشوار می سازد. راهکارهای پیشنهادی شامل گسترش میانجی گری، حمایت از قربانیان و اصلاح قوانین تبعیض آمیز است. نتیجه گیری پژوهش بر این است که قرارداد اجتماعی روسو، با بازتعریف در بستر مدرن، می تواند نظامی کیفری عادلانه تر و فراگیرتر ایجاد کند. پیشنهاد می شود تحقیقات آتی تاثیر فناوری بر عدالت ترمیمی را بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

قرارداد اجتماعی ، اراده عمومی ، عدالت ترمیمی ، روسو ، نظام کیفری