تحلیل تاثیر اقدامات محافظتی از زنان بر احساس امنیت آنان در شهر کابل (مطالعه اقدامات صورت گرفته در سالهای ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰)

ارتباط میان احساس امنیت زنان، انجام اقدام حافظتی وآسیب پذیری آنان در جوامع سنتی مانند افغانستان از موضوعات است که کمتر نویسندگان به آن پرداخته شده است. از این رو، هدف این نوشتار ارزیابی میان انجام اقدامات محافظتی، آسیب پذیری زنان و احساس امنیت در شهر کابل است. روش این پژوهش از نظر زمان مقطعی، از نوع توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری تحقیق زنان از ۱۸ الی۷۰ سال است. حجم نمونه ۲۴۷ نفر تعیین شده است. روش نمونه گیری، به روش نمونه گیری تصادفی ساده است.گردآوری داده ها از طریق پرسش نامه محقق ساخته انجام شد. اعتبار و روایی پرسش نامه از روش اعتبار صوری و محتوایی بهره گرفته شده که مقدار آلفای کرونباخ بالاتر از ۰.۸ است. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. یافته های تحقیق نشان می دهد زنانی که در شهرکابل دارای سواد بالا هستند، احساس امنیت بیشتر نسبت به زنان که بی سواد است، دارند. از سوی هم، میان شغل زنان و امنیت ارتباط است، به گونه ای که احساس ناامنی در بین سربازان زنان بیشتر از دیگران است؛ در حالی که زنان دانشجو، کارمندان، بازنشسته ها، خانه دارها احساس ناامنی کمتر در شهرکابل مشاهده کرده؛ زنان مجرد چنین است که هر چه اقدامات محافظتی بیشتر، به کاهش احساس ناامنی زنان در شهرکابل می انجامد. جمع بندی تحقیق بیان می کند که میان اقدامات محافظتی، آسیب پذیری و احساس ناامنی در شهرکابل ارتباط است. متغیرهای جمعیت شناختی در احساس و عدم احساس امنیت زنان در شهرکابل موثر است.

کلیدواژه ها:

اقدامات محافظتی ، آسیب پذیری ، زنان ، احساس امنیت ، شهرکابل ، افغانستان