<span dir="RTL" lang="FA">مقایسه رویکرد کلامی و تاریخی در آموزش عقاید دینی؛ مطالعه موردی عصمت پیامبران(ع)

یکی از مسائل مهم و قابل توجه در آموزش الهیات، روش ها و رویکردهای آموزشی و تاثیر آن در یادگیری است و دو رویکرد پرکاربرد در این زمینه رویکرد کلامی و تاریخی است. رویکرد کلامی مبتنی بر روش قیاسی است و رویکرد تاریخی مبتنی بر روش استقرایی است. در پژوهش پیش رو با استفاده از منابع کتابخانه ای دست اول و به روش توصیفی- تحلیلی، باور به عصمت پیامبران با دو رویکرد کلامی و تاریخی ارزیابی شده و مزایا و معایب هرکدام در آموزش عقاید واکاوی شده است. بر پایه نتایج به دست آمده در این پژوهش، رویکرد کلامی اتقان بیشتری دارد؛ اما مخاطبان محدودی دارد. در رویکرد کلام عقلی به جهان بیرون از ذهن توجه چندانی نمی شود و آموزش فراگیرانی که از ذهن انتزاعی قوی برخوردار نباشند، در این رویکرد با مشکل مواجه خواهد شد. همچنین رویکرد کلام نقلی مبتنی بر پیش فرض قداست و حقانیت متون دینی است و برای کسی که چنین باوری ندارد، موثر نیست. از سوی دیگر، رویکرد تاریخی می تواند طیف گسترده تری از فراگیران را تحت تاثیر قرار دهد؛ اما نسبت به رویکرد کلامی اتقان کمتری دارد. همچنین برخی عقاید مانند خداشناسی و فرجام شناسی اساسا ماهیت تاریخی ندارند. در نهایت به نظر می رسد بهترین شیوه در آموزش عقاید، بهره گیری از هر دو رویکرد کلامی و تاریخی است.

کلیدواژه ها:

آموزش دین ، تدریس الهیات ، رویکرد تاریخی ، رویکرد کلامی ، عصمت پیامبران