بررسی تطبیقی مفهوم قانون ماهوی و آیینیک در حقوق مزدایی و اسلامی

هدف این پژوهش انجام مطالعه ای تطبیقی برای دست یافتن به شناختی دقیق تر از مفهوم قانون در دو دوره عمده تاریخ حقوق ایران، یعنی ایران باستان و ایران پس از اسلام، است. برای این منظور، قانون از جهات و وجوهی مانند مفهوم، کارکرد و هدف مورد بررسی می گیرد که یکی از مهم ترین آنها بررسی تطبیقی عنصرسیاسی قانون در این دو دوره است. پس از بیان نسبت متفاوتی که بین قانون اسلامی و قانونی مزدایی با سیاست برقرار است، به برخی ویژگی های دیگر قانون پرداخته می شود که می توانند از جهاتی ناشی از، یا همبسته با، عنصر سیاسی قانون یا بنیاد کیهان شناسانه آن باشند. گناه نخستین، به عنوان اولین بروز تخلف از قانون، برای راه یافتن به مفهوم قانون در یک موقعیت حدی و بحرانی (نقض قانون) دنبال می شود. مساله وابستگی هویت قانون به شکل یا محتوی بیانگر یک تفاوت مهم دیگر در این میان است. قانون کیفری و کارویژه مجازات وجه دیگری از درک متفاوت ایرانیان از قانون را در این دو دوره بیان می کند و نهایتا نحوه بسط قانون در تاریخ حقوق مزدایی و اسلامی سویه دیگری از افتراقات بین دوره های مذکور را به نمایش می گذارد.

کلیدواژه ها:

اشه ، سیاست ، قانون اسلامی ، قانون زرتشتی ، کیهان شناسی