<span lang="AR-SA">تجربه زیسته مادران فرزندپذیر: از آرمان گرایی تا بازتعریف والدگری

فرزندپذیری مسیری پیچیده برای تحقق نقش والدگری است که مادران را با چالش های هویتی متعددی روبه رو می سازد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی عمیق فرایند گذار هویتی مادران فرزندپذیر و درک چگونگی عبور آنان از آرمان گرایی اولیه به سمت بازتعریف مفهوم والدگری انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون صورت گرفت. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، هشت مادر فرزندپذیر در شهر تهران (۱۴۰۳-۱۴۰۴) انتخاب شده و داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته گردآوری و بر اساس روش براون و کلارک تحلیل گردید. بررسی تجربیات زیسته مشارکت کنندگان به شناسایی چهار مضمون اصلی شامل «سرآغاز آرمان گرایانه»، «مواجهه با واقعیت»، «بازتعریف مرزهای نقش مادری» و «پذیرش والدگری به مثابه یک فرایند» منجر شد. یافته ها نشان می دهد که این تجربه نمایانگر یک فرایند هویتی تدریجی و عمیق است که در قالب مدلی پنج مرحله ای (از فروپاشی اسطوره مادری زیستی تا تثبیت دلبستگی معنوی) قابل تبیین است. درنتیجه، موفقیت در این مسیر به توانایی مادر در بازتعریف هویت خویش از «مادر زیستی» به «مادر انتخابی و معنوی» بستگی داشته و نیازمند حمایت های مستمر روانی-اجتماعی و تغییر نگاه سیاست گذاران به سمت مراقبت های پس از واگذاری کودک است.

کلیدواژه ها:

فرزندپذیری ، مادران فرزندپذیر ، گذار هویتی ، والدگری ، تجربه زیسته.