بررسی رابطه سطح مسئولیت اجتماعی و پایداری مالی با نقش تعدیلی خوش بینی مدیریتی

پایداری مالی منجر به قابلیت پیش بینی سود آتی می شود. با استفاده از تئوری علامت دهی، شرکت ها از طریق پایداری مالی به فعالان بازار علامت می دهند، که این امر موجب شفافیت اطلاعاتی بیشتر می شود و بررسی علل موثر بر آن ظیر خوش بینی مدیریتی و سطح مسئولیت اجتماعی حائز اهمیت است. خوش بینی مدیریتی یک شمشیر دو لبه است: اگر با شفافیت اطلاعاتی و حاکمیت شرکتی قوی همراه باشد، می تواند رابطه سطح مسئولیت اجتماعی و پایداری مالی را در جهت رشد شرکت تقویت کند. اما در محیط های فاقد شفافیت، خوش بینی مدیران تنها منجر به هزینه های غیرضروری و کاهش تاب آوری مالی شرکت در برابر نوسانات اقتصادی می شود. بنابراین هدف این پژوهش بررسی رابطه سطح مسئولیت اجتماعی و پایداری مالی با نقش تعدیلی خوش بینی مدیریتی است. جامعه آماری پژوهش شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و نمونه مورد مطالعه، شامل ۱۶۵ شرکت پذیرفته شده طی سال های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ است. روش پژوهش توصیفی و از نظر ارتباط بین متغیرها علی-همبستگی است و از نظر هدف کاربردی و از لحاظ رویداد، پس رویدادی است. برای پردازش و آزمون فرضیه ها از روش رگرسیونی و داده های تابلویی و همچنین مدل اثرات ثابت استفاده شده است. فرضیه های پژوهش نشان داد که سطح مسئولیت اجتماعی با پایداری مالی رابطه مثبت و معنا داری دارد و با توجه به منفی بودن ضریب متغیر تعدیل گر (خوش بینی مدیریتی و سطح مسئولیت اجتماعی) می توان نتیجه گرفت خوش بینی مدیریتی بر رابطه بین سطح مسئولیت اجتماعی و پایداری مالی تاثیری معکوس و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

پایداری مالی ، خوش بینی مدیریتی ، سطح مسئولیت اجتماعی