مدرسه میدانی: یک روش آموزشی فعال جهت ارتقاء پیامدهای یادگیری در دانشجویان
محل انتشار: مجله طب نظامی، دوره: 28، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 35
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MILIT-28-2_006
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: امروزه، روش های یادگیری فعال و فراگیرمحور در نظام های آموزشی جایگاه ویژه ای پیدا کرده اند. مدرسه ی میدانی یک روش یادگیری فعال است که فراگیران در آن به صورت گروهی ساختاریافته در خارج از کلاس درس و در محیطی واقعی به کسب تجربه می پردازند. استفاده از این روش آموزشی در آموزش و پرورش فراگیران علوم پزشکی به ویژه در دانشگاه های با ماموریت نظامی و مدیریت بحران می تواند علاوه بر ارتقای سطوح شناختی، سبب ارتقای مهارت و تغییر و تقویت نگرش آنها منطبق با نیازها و اهداف جامعه شود.روش ها: این مطالعه یک مطالعه توسعه ای است که حاصل اجرای روش آموزش میدانی جهت تدریس دروس مرتبط با مراقبت از مجروحین و مصدومین در جنگ و بلایا در دانشجویان یک دانشگاه علوم پزشکی نظامی در ایران در بازه زمانی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ است. جهت نظرسنجی از دانشجویان در خصوص آموزش میدانی از پرسشنامه پژوهشگرساخته ۱۵ گویه ای استفاده شد. نظرسنجی از دانشجویان پس از اتمام کلاس های تئوری و حضور در رزمایش های مختلف و صحنه های واقعی رخداد حوادث و بلایا انجام شد.یافته ها: نتایج نظرسنجی از دانشجویان، حاکی از وجود دیدگاه مثبت آنان نسبت به کاربرد روش آموزش میدانی در تدریس واحدهای مرتبط با مراقبت از مصدومین و مجروحین در جنگ و بلایا بود. میانگین نمره کل پرسشنامه ۵/۴۲ ± ۶۴/۶۰ بود. بیش از ۹۰ درصد از دانشجویان آموزش میدانی را در فهم بهتر، یادگیری و ماندگاری مباحث مرتبط با جنگ و بلایا موثرتر از سایر روش ها دانستند. بیش از ۷۰ درصد دانشجویان اتفاق نظر داشتند که روش آموزش میدانی می تواند دانش و توانمندی آنها را در زمینه مدیریت بحران ناشی از جنگ و بلایا افزایش دهد و سبب کسب بیشتر مهارت های عملیاتی و تغییر و بهبود نگرش آنها نسبت به حوادث و بلایا شود. حدود ۸۰ درصد دانشجویان نیز بر جذاب بودن روش آموزش میدانی، افزایش انگیزه و علاقه نسبت به یادگیری مباحث مربوط به جنگ و بلایا، کاهش ترس از حضور در جنگ و بلایا و توسعه ارتباطات بین فرهنگی اتفاق نظر داشتند.نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه که حاکی از مطلوب بودن نتایج استفاده از روش آموزشی مدرسه میدانی بود، پیشنهاد می شود از این تکنیک فراگیرمحور جهت آموزش دروس عملیاتی مرتبط با جنگ و بلایا در دانشجویان علوم پزشکی نظامی استفاده شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا فارسی
مرکز تحقیقات جراحی و تروما، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران
سمیه آزرمی
گروه سلامت در بلایا و فوریت ها، مرکز تحقیقات جراحی و تروما، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :