<span lang="FA">تبیین ارتباط میان ذهن خودانتقادی، انعطاف پذیری شناختی و اهداف پیشرفت با عملکرد ورزشی دختران دانش آموز

هدف پژوهش حاضر، تبیین پیوند میان ذهن خودانتقادی، انعطاف پذیری شناختی و اهداف پیشرفت با عملکرد ورزشی دختران دانش آموز بود. این پژوهش از نوع کاربردی و از نظر روش شناسی، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر ورزشکار مقطع متوسطه شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود. نمونه ای ۱۸۸ نفری به روش تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تمایل به تفکر انتقادی، سعادتی وشامیر، مقیاس انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندر وال، پرسشنامه اهداف پیشرفت الیوت و مک گریگور و مقیاس عملکرد ورزشی موسوی و موسی بود. داده ها با روش مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که ذهن خودانتقادی تاثیر مستقیم و غیرمستقیم معناداری بر عملکرد ورزشی داشت و بخشی از این اثر از طریق اهداف پیشرفت منتقل شده است. انعطاف پذیری شناختی با اهداف پیشرفت رابطه داشت، اما اثر غیرمستقیم معناداری بر عملکرد ورزشی نشان نداد. شاخص برازش کلی مدل (۵۴/۰=GOF) بیانگر برازش قوی مدل پیشنهادی بود. نتایج نشان می دهد که تقویت ذهن خودانتقادی سازنده و جهت گیری هدفمند می تواند عملکرد ورزشی دختران نوجوان را بهبود بخشد؛ بنابراین پیشنهاد می شود که این متغیرها در طراحی آموزش ها و برنامه ریزی های روان شناسی ورزش در مدارس مدنظر قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

خودانتقادی ، انعطاف پذیری شناختی ، اهداف پیشرفت ، عملکرد ورزشی ، دختران دانش آموز