<span lang="FA">تاثیر محرومیت از خواب در ابتدا و انتهای شب بر عملکرد بی هوازی در دو فاز لوتئال و فولیکولار چرخه قاعدگی در زنان جوان فعال

یکی از عوامل محدودکننده عملکرد ورزشی بی خوابی است. الگوی خواب زنان تحت تاثیر فازهای چرخه قاعدگی است. کیفیت خواب در فاز لوتئال نسبت به فولیکولار کاهش می یابد. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر محرومیت جزئی از خواب در ابتدا و انتهای شب بر عملکرد بی هوازی در فازهای فولیکولار و لوتئال چرخه قاعدگی در زنان فعال بود. پانزده نفر زن جوان فعال (سن ۸۶/۲±۲۰/۲۶ سال؛ قد ۰۳/۴±۹۳/۱۶۳ سانتی متر؛ وزن ۰۳/۶±۴۵/۵۷ کیلوگرم) براساس طرح متقاطع در تحقیق حاضر شرکت کردند. آزمودنی ها طی دو ماه متوالی و در شش جلسه به آزمایشگاه مراجعه کردند. سه جلسه آزمون در فاز فولیکولار و سه جلسه در فاز لوتئال چرخه قاعدگی اجرا شد. آزمودنی ها در شب قبل از هر یک از جلسات آزمون (سه جلسه در هر فاز) سه مدل الگوی خواب را رعایت کردند. این مدل ها شامل چهار ساعت بی خوابی در ابتدای شب، چهار ساعت بی خوابی در انتهای شب و خواب کامل بود. متغیر توان بی هوازی با استفاده از آزمون وینگیت ارزیابی شد. از روش آنالیز واریانس با اندازه های تکراری برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد. یافته ها نشان داد که اوج و میانگین توان بی هوازی در فاز لوتئال کمتر از فاز فولیکولار بود (۰۰۱/۰=p). بدون توجه به فاز قاعدگی، بی خوابی انتهای شب نسبت به خواب کامل، منجر به کاهش اوج توان بی هوازی (۰۰۱/۰= p) شد. براساس نتایج، بی خوابی انتهای شب موجب کاهش توان بی هوازی در زنان فعال می شود. همچنین اوج توان بی هوازی زنان فعال، در فاز لوتئال نسبت به فاز فولیکولار کمتر است. افت توان بی هوازی ناشی از بی خوابی در زنان فعال تحت تاثیر فازهای قاعدگی نیست.

کلیدواژه ها:

بی خوابی ، عملکرد بی هوازی ، آزمون وینگیت ، قاعدگی ، زنان فعال