<span dir="LTR"> <span lang="AR-SA">ارزیابی تطبیقی راهبردهای یادگیری زبان در محیط های نظامی: مرور نظام مند بر مبنای چارچوب پریزما

در عملیات های چندملیتی، جمع آوری اطلاعات و امور مدنی، مهارت زبانی به عنوان یک شایستگی حیاتی برای کارکنان نظامی شناخته می شود. بااین حال، برنامه های سنتی آموزش زبان همواره با چالش هایی همچون محدودیت زمانی، تنوع ماموریت ها و شکاف های فرهنگی دست وپنجه نرم می کنند. این مقاله با بهره گیری از روش مرور نظام مند ادبیات (براساس چارچوب پریزما) و تحلیل ۷۵ مطالعه منتشرشده بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴، به بررسی اثربخشی راهبردهای یادگیری زبان برای افراد نظامی می پردازد. یافته ها نشان می دهد راهبردهای غوطه ورکننده (مانند شبیه سازی های واقعیت مجازی و ایفای نقش میدانی) با بهبود ۳۵ درصدی مهارت عملیاتی و ۲۸ درصدی موفقیت ماموریت، موثرترین رویکرد هستند، درحالی که راهبردهای شناختی و همتا-به-همتا کارایی کمتری دارند. ابزارهای فناورانه (برنامه های کاربردی موبایل و واقعیت مجازی) با وجود مقیاس پذیری بالا، به دلیل محدودیت زیرساخت در مناطق عملیاتی (دسترسی تنها ۳۰ درصد یگان ها) و خطاهای ترجمه در گویش های محلی با چالش مواجه هستند. موانع کلیدی شامل محدودیت زمانی (۶۸ درصد مطالعات)، تنوع ماموریت (۵۲ درصد) و شکاف فرهنگی (۳۸ درصد) می باشند. این مقاله با ارائه مدل های ترکیبی (تلفیق غوطه وری و فناوری) و تاکید بر بومی سازی آموزش براساس نوع ماموریت، راهکارهایی برای ارتقای آمادگی زبانی و کاهش وابستگی به مترجمان خارجی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای یادگیری زبان ، آموزش نظامی ، غوطه وری زبانی ، یادگیری تقویت شده با فناوری ، آمادگی عملیاتی ، شایستگی فرهنگی