تحلیل رفتگی دیجیتال به عنوان یکی از چالش های نوظهور در عصر گسترش فناوری های دیجیتال و آموزش الکترونیک، تاثیرات عمیقی بر کیفیت تدریس و سلامت روان اساتید دانشگاه داشته است. هدف این پژوهش، بررسی تجربه زیسته اساتید
آموزش عالی از پدیده تحلیل رفتگی دیجیتال در آموزش های آنلاین است. روش تحقیق کیفی با راهبرد پدیدارشناسی توصیفی گیورکی و گیورکی پیاده است. روش نمونه گیری هدف مند با منطق اشباع نظری و ۱۶ نفر از مشارکت کنندگان مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته انجام و داده های به دست آمده با روش کدگذاری و تحلیل مضمون مورد تحلیل قرار گرفت. برای حصول قابلیت اعتماد پژوهش از دو روش بازآوایی و بازتاب پذیری استفاده شد. یافته ها نشان داد اساتید درگیر در
تحلیل رفتگی دیجیتال با چالش هایی ازجمله درک عدم کفایت در محیط های دیجیتال، احساسات متاثر از عدم دسترسی به ابزارهای دیجیتال در فرایند آموزش از راه دور و تحت تاثیر قرارگرفتن بیش ازحد توسط رسانههای دیجیتال مواجهند. همچنین این مطالعه بر لزوم تدوین سیاست های حمایتی و آموزش مهارت های مدیریت دیجیتال برای اساتید تاکید دارد. توجه به این موارد می تواند به بهبود کیفیت آموزش دیجیتال و کاهش استرس های مرتبط با آن در جامعه دانشگاهی کمک شایانی نماید.