<span lang="AR-SA">بررسی ارتباط تراکم پروتوزوآ و نماتدها با کدورت، بارندگی و تغییرات فصلی در تالاب چاه نیمه سوم، سیستان و بلوچستان، ایران

میکروارگانیسم های آبی از اجزای مهم اکوسیستم های تالابی به شمار می آیند و تغییرات شرایط فیزیکی و هیدرولوژیکی محیط می تواند بر تراکم و پویایی آن ها تاثیرگذار باشد. این پژوهش با هدف بررسی ارتباط تراکم عوامل بیولوژیک (نماتدها و پروتوزوآ) با تغییرات کدورت، بارندگی و فصل ها در تالاب چاه نیمه سوم استان سیستان و بلوچستان طی دوره فروردین ۱۴۰۴ تا اردیبهشت ۱۴۰۵ انجام شد. در این مطالعه نمونه برداری از آب سطحی تالاب به صورت دوره ای انجام گرفت و تراکم گروه های زیستی شامل پروتوزوآ و نماتدها همراه با پارامترهای فیزیکوشیمیایی شامل دما، pH، هدایت الکتریکی (EC) و کدورت اندازه گیری شد. همچنین داده های مربوط به میزان بارندگی در طول دوره مطالعه جمع آوری گردید. به منظور بررسی روابط بین متغیرها از آزمون های آماری همبستگی پیرسون، همبستگی اسپیرمن، تحلیل واریانس (ANOVA) و رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین تراکم پروتوزوآ و کدورت آب رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد، به طوری که با افزایش کدورت، تراکم پروتوزوآ نیز افزایش یافت. بیشترین تراکم پروتوزوآ در مهرماه ۱۴۰۴ همزمان با بیشترین مقدار کدورت مشاهده شد. در مورد نماتدها نیز رابطه ای مثبت بین تراکم و کدورت مشاهده شد که در آزمون اسپیرمن معنی دار بود. در مقابل، ارتباط بارندگی با تراکم نماتدها و پروتوزوآ عمدتا منفی و ضعیف ارزیابی شد و همبستگی پیرسون معنی داری نشان نداد که می تواند بیانگر وجود روابط غیرخطی یا پراکندگی بالای داده ها باشد. به طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد که کدورت نسبت به بارندگی شاخص مناسب تری برای پیش بینی تغییرات جمعیت میکروارگانیسم ها در این تالاب است. همچنین تغییرات فصلی نقش مهمی در نوسانات تراکم موجودات میکروسکوپی ایفا می کند. این یافته ها می تواند در درک بهتر پویایی زیستی اکوسیستم های آبی و مدیریت منابع آبی منطقه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نماتد ، پروتوزوآ ، کدورت ، بارندگی و چاه نیمه سوم