مدفون به مدت ۷/۱ میلیارد سال: این فسیل های باستانی ممکن است داستان حیات پیچیده را بازنویسی کنند

شواهد به دست آمده از فسیل های باستانی در استرالیا نشان می دهند، نخستین یوکاریوت ها (eukaryotes) به اکسیژن وابسته بوده اند، این یافته ها مدرک تازه ای ارائه می کنند که نشان می دهد، اکسیژن به امکان پذیر شدن تکامل حیات پیچیده کمک کرده است.  در یک انبار روباز در منطقه گرمسیری داروین (Darwin) در استرالیا، ده ها جعبه حاوی مغزه های استوانه ای سنگی نگهداری می شوند. این مغزه ها از گمانه هایی به دست آمده اند که دهه ها پیش شرکت های اکتشاف مواد معدنی، در عمق صدها متری زیر سطح زمین حفاری کرده بودند. برخی از این مغزه ها در سازمان زمین شناسی قلمروی شمالی استرالیا (Northern Territory Geological Survey) از نوع گل سنگ(mudstone)  هستند، نوعی سنگ رسوبی که از گل سخت شده بستر دریا تشکیل می شود. شرکت هایی که این مغزه ها را حفاری کردند، اغلب نمی دانستند که درون این گل سنگ ها، فسیل های موجودات میکروسکوپی قرار دارند که بیش از ۵/۱ میلیارد سال پیش، در بستر دریایی باستانی دفن شده بودند، دریایی که بخش بزرگی از شمال استرالیا را پوشانده بود.