کارکرد فرهنگ انتظار و راهبرد حکمرانی ولی فقیه

انتظار مهم ترین و کاربردی ترین آموزه مهدویت است. انتظار با توجه به نگرش های مختلف، به اقسام گوناگونی تقسیم می شود. انتظار ازنظر ماهیت شناختی، به انتظار روحی، قولی، قلبی و عملی، و از منظر رویکردشناختی، به انتظار فردی و اجتماعی، و از حیث گستره شناختی، به انتظار عام و خاص، و ازنظر کارکردشناختی، به انتظار مثبت و منفی تقسیم می شود. انتظار مثبت دارای کارکردهای مختلفی است، ازجمله بحث زمینه سازی ظهور که در راس آن بحث حکمرانی ولی فقیه قرار دارد. درباره رابطه میان انتظار و حکمرانی ولی فقیه باید گفت که نقش فرهنگ انتظار برای حکمرانی ولی فقیه، راهبردی است؛ یعنی افزون بر هدف نمایی، راهکار رسیدن به هدف را نیز بیان می کند. به بیان دیگر، هم برآیند و هم فرایند را نشان می دهد. در مقاله حاضر، اطلاعات به روش کتابخانه ای و اسنادی گردآوری شده و با استفاده از رویکرد توصیفی  تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته اند تا متنوع بودن انتظار، زمینه سازی کارکرد مهم آن، کاربردی بودن انتظار عملی و اجتماعی، و نیز نقش راهبردی این دو ساحت در حکمرانی ولی فقیه تبیین شود. دستاوردهای مهم این پژوهش بیان سیاست راهبردی و نگاشت نهادی است که به نوعی بیانگر افراط گری در ترویج انتظار غیرعملی و فردی و نیز بیانگر تفریط گری در ترویج انتظار عملی و اجتماعی در جامعه است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ انتظار ، انتظار عملی ، انتظار اجتماعی ، نیابت عام ، کارکرد ، حکمرانی ولی فقیه