بررسی و تحلیل کارآمدی ساختاری نظام سیاسی مهدوی

عصر ظهور که عصر تجلی نهایی و عملی حاکمیت خداوند روی زمین است، به حکم عقل و نقل، از یک نظم و نظام بسیار دقیق و منسجم برخوردار است. این نظم، یک نظام متعالی است که تمام ابعاد حیات بشری را در بر می گیرد. از حیاتی ترین و پیچیده ترین ساحت های این نظام، نظام سیاسی است. از مقوله های مهم در بحث نظام سیاسی، مسئله کارآمدی است که در مدیریت یک جامعه، نقشی بنیادین دارد؛ زیرا بدون کارآمدی، حتی شریف ترین اهداف نیز در عمل به نتیجه نمی رسند. برای درک این موضوع، می توان از یک مدل علمی چهارسطحی برای تحلیل نظام های سیاسی استفاده کرد که مشتمل بر سطوح فکر، ساختار، کارگزار و رفتار است. در این میان، سطح ساختار جایگاهی ویژه دارد؛ زیرا ساختار، نقش تنظیم کننده و سازمان دهنده عناصر مختلف را بر عهده دارد. در واقع، ساختار است که تعیین می کند چگونه فکرها به رفتار تبدیل شوند و چگونه کارگزاران بتوانند فعالیت های خود را با کمترین اتلاف انرژی و بیشترین بهره وری انجام دهند. براین اساس، این پژوهش، کارآمدی ساختاری نظام سیاسی مهدوی را با روش توصیفی - تحلیلی مورد واکاوی دقیق قرار داده است. دستاورد و خروجی این پژوهش، اثبات کارآمدی ساختاری نظام سیاسی مهدوی در دو محور ساختار حاکمیتی و ابزارهای حاکمیتی است. در محور نخست، پژوهش حاضر نشان می دهد که ساختار سیاسی مهدوی بر چهار رکن اصلی استوار است که هماهنگی میان آن ها، ثبات حاکمیت را تضمین می کند: مردم (به مثابه سوژه و هدف اصلی حاکمیت)، سرزمین (به مثابه بستر جغرافیایی و حاکمیتی که نظم سیاسی در آن اعمال می شود)، حکومت (به مثابه ماهیت و شکل کلی مدیریت امور جامعه) و حاکمیت (به مثابه قدرت مشروع و الهی که بر این عناصر تسلط و هدایت دارد). در محور دوم، ابزارهای حاکمیتی این ساختار تبیین شده که شامل ابزارهایی نظیر بهره گیری از علم و فناوری، به کارگیری مدیران متخصص، استفاده از خرد جمعی، تکیه بر کارشناسی های گروه های مشورتی، فرهنگ سازی و تصویب قوانین و مقررات مالیاتی است.

کلیدواژه ها:

مهدویت ، نظام سیاسی مهدوی ، کارآمدی ساختاری ، ساختار حاکمیتی ، ابزارهای حاکمیتی