تحلیل حسابداری پایداری و گزارشگری ESG در شهرداری ها

تحولات گسترده زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی در دهه های اخیر، ضرورت بازنگری در نظام های سنتی گزارشگری مالی و حرکت به سوی رویکردهای جامع تر همچون حسابداری پایداری و گزارشگری محیط زیستی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) را افزایش داده است. شهرداری ها به عنوان مهم ترین نهادهای مدیریت شهری، به دلیل نقش مستقیم در ارائه خدمات عمومی، مدیریت منابع شهری و تاثیرگذاری بر کیفیت زندگی شهروندان، نیازمند ابزارهایی برای سنجش و گزارش دهی عملکرد پایدار خود هستند. هدف پژوهش حاضر، تحلیل مفهومی حسابداری پایداری و گزارشگری ESG در شهرداری ها و بررسی جایگاه، ابعاد، چالش ها و الزامات استقرار آن در نظام مدیریت شهری است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کتابخانه ای و مروری است که با استفاده از بررسی و تحلیل منابع علمی، مقالات پژوهشی و چارچوب های بین المللی مرتبط با گزارشگری پایداری انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که حسابداری پایداری با گسترش دامنه اطلاعات فراتر از شاخص های مالی، امکان ارزیابی جامع تر عملکرد شهرداری ها را فراهم کرده و گزارشگری ESG می تواند به عنوان ابزاری برای افزایش شفافیت، پاسخگویی عمومی، تقویت اعتماد شهروندان و بهبود فرآیندهای تصمیم گیری مدیریتی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین، بررسی ها نشان داد که استقرار موفق این نظام با چالش هایی همچون نبود چارچوب یکپارچه گزارشگری شهری، ضعف زیرساخت های داده و اطلاعات، کمبود استانداردهای بومی و نیاز به تحول دیجیتال مواجه است. در این راستا، توسعه سامانه های اطلاعاتی هوشمند، تدوین شاخص های متناسب با ویژگی های مدیریت شهری و ارتقای دانش تخصصی کارکنان، از الزامات اساسی تحقق گزارشگری ESG در شهرداری ها محسوب می شود. در مجموع، حسابداری پایداری و گزارشگری ESG می توانند با ایجاد پیوند میان اطلاعات مالی، عملکرد اجتماعی و پیامدهای زیست محیطی، زمینه گذار شهرداری ها به سمت حکمرانی پایدار، شفاف و پاسخگو را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

حسابداری پایداری ، گزارشگری ESG ، شهرداری ها ، توسعه پایدار ، حکمرانی شهری