جنگ تحمیلی ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران؛ زمینه های شکل گیری، فرایند وقوع و پیامدهای راهبردی

این پژوهش با هدف واکاوی زمینه ها، فرآیندها و پیامدهای درگیری نظامی دوازده روزه ای که در سال ۲۰۲۵ از سوی رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز شد، انجام پذیرفته است. مطالعه حاضر بر آن است تا چگونگی شکل گیری، تطور و تداوم این رخداد را در چارچوبی تحلیلی و در پیوند با مولفه های داخلی، محرک های منطقه ای و زمینه های بین المللی آن مورد بررسی قرار دهد. مسئله ی اصلی تحقیق بر این پرسش متمرکز است که: علل و پیامدهای جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی علیه ایران چه بوده است؟ بر پایه ی رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از روش های کیفی، داده ها از منابع اسنادی، کتابخانه ای و تارنماهای معتبر گردآوری شده است. فرضیه ی پژوهش بیان می کند که جنگ ۱۲ روزه نتیجه ی برهم کنش چند سطحی میان تهدیدات برخاسته از ساختار نظام بین الملل از جمله کاهش نقش آمریکا در نظام تک قطبی، ظهور قدرت های جدیدی چون چین و روسیه، شکل گیری نظم نوین چندقطبی و تشدید رقابت های منطقه ای با فشارهای سیاسی داخلی رژیم صهیونیستی و برداشت نخبگان امنیتی آن از تهدید فزاینده ایران بوده است. در مقابل، واکنش ایران بر پایه ی راهبرد «بازدارندگی فعال» و با توجه به ادراک نخبگان، ملاحظات داخلی و سطح حمایت منطقه ای تنظیم گردید. یافته های پژوهش حاکی از آن است که گرچه رژیم صهیونیستی کوشید از جنگ برای تقویت موقعیت دیپلماتیک و مدیریت چالش های داخلی بهره گیرد، اما تحولات سیال غرب آسیا و توان بازدارندگی فعال ایران موجب شد این جنگ با درجاتی از ناکامی برای تل آویو همراه گردد.

کلیدواژه ها:

ج.ا. ایران ، رژیم صهیونیستی ، واقع گرایی نوکلاسیک ، غرب آسیا ، جنگ ۱۲ روزه