امنیتی سازی تهران در سپهر سیاسی لندن؛ تحلیل گفتمان انتقادی گزارش ۲۰۲۵ پارلمان انگلیس

گزارش سال ۲۰۲۵ کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان بریتانیا درباره ایران یکی از مهم ترین متون سیاستی در تهدیدنمایی از جمهوری اسلامی در گفتمان امنیتی غرب است. مسئله اصلی این است که چگونه این گزارش با به کارگیری زبان امنیتی و استراتژی های گفتمانی، ایران را موضوع امنیتی سازی قرار داده و به سیاست های تحریم، فشار و همسویی با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی مشروعیت می بخشد. در واقع هدف از این نوشتار پاسخ به این پرسش اصلی است که «چگونه گزارش پارلمان انگلیس، ایران را به مثابه یک تهدید چندوجهی امنیتی بازنمایی کرده است؟». روش تحقیق مبتنی بر تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلاف است که سه سطح متن، رویه گفتمانی و بافت اجتماعی را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که در سطح زبانی، واژگان تهدیدآمیز و برچسب های امنیتی برجسته اند؛ در سطح گفتمانی، ایران به عنوان تهدیدی چندبعدی (هسته ای، سایبری، تروریستی، منطقه ای) معرفی می شود؛ و در سطح اجتماعی و ایدئولوژیک، سیاست های بریتانیا در قبال تهران به مثابه ضرورتی امنیتی و نه انتخابی سیاسی بازنمایی می شوند. نتایج بیانگر آن است که این متن بخشی از روند گسترده تر امنیتی سازی ایران توسط مقامات بریتانیا است که موجب تثبیت هویت ایران به عنوان «دیگری تهدیدگر» و در نتیجه سامان دهی آینده سیاست لندن بر مبنای مهار و بازدارندگی می شود، نه تعامل و همکاری.

کلیدواژه ها:

"تحلیل گفتمان انتقادی" ، "امنیتی سازی" ، "بریتانیا" ، "انگلیس" ، "جمهوری اسلامی ایران"