هوش مصنوعی به مثابه کارشناس رسمی دادگستری

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 24

فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JGDM-26-126_008

تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405

چکیده مقاله:

با پیشرفت های چشمگیر هوش مصنوعی در دهه های اخیر و ظهور کاربردهای نوین آن در نظام های قضایی، این سوال مطرح است که آیا هوش مصنوعی می تواند جایگزین کارشناسان رسمی دادگستری گردد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به بررسی امکان استفاده از هوش مصنوعی به عنوان کارشناس رسمی دادگستری در سیستم قضایی کشورمان می پردازد. در این مقاله با تحلیل قابلیتها و محدودیتهای هوش مصنوعی در نقش کارشناس رسمی، نشان میدهد که اگرچه فناوریهای مبتنی بر هوش مصنوعی در پردازش دادههای کلان، ارائه تحلیلهای عینی و تسریع فرآیندهای تکراری توانمند هستند، اما محدودیت های جدی مانع این جایگزینی کامل میشوند. محدودیتهایی نظیر مسئولیتپذیری حقوقی در قبال خطاهای الگوریتمی، ناتوانی در درک پیچیدگیهای اجتماعی-فرهنگی پروندهها، سوگیریهای ناشی از دادههای آموزشی و فقدان شفافیت در تصمیم گیری، از جمله موانع اصلی محسوب میشوند. یافته ها حاکی از آن است که هوش مصنوعی در وضعیت کنونی فاقد صلاحیت لازم برای ایفای نقش مستقل کارشناسی است، اما به عنوان ابزاری مکمل در کنار کارشناسان رسمی میتواند با خودکارسازی وظایف روتین، افزایش دقت و سرعت رسیدگی ها، به ارتقای کیفیت خدمات قضایی کمک کند. تحقق هوش مصنوعی به مثابه کارشناس رسمی دادگستری مستلزم تدوین چارچوبهای حقوقی و اخلاقی، سرمایه گذاری در زیرساخت ها، آموزش نیروی انسانی و تقویت همکاری میان متخصصان فناوری، مهندسی و حقوق است تا جایگزینی هوش مصنوعی با کارشناسان رسمی، با حفظ عدالت و اعتماد عمومی، امکانپذیر گردد.

نویسندگان

محمدرسول آهنگران

استاد گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه تهران، دانشکدگان فارابی، قم، ایران، رایانامه: ahangaran@ut.ac.ir

جمال الدین ناصری

دانش آموخته کارشناسی ارشد مطالعات منطقه ای خاورمیانه و شمال آفریقا، کارشناس رسمی دادگستری، قم، ایران، Jamal.naseri.۴۲۵@gmail.com

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • ناصری، جمال الدین. (۱۳۹۹). یکپارچه سازی نهادهای کارشناسی؛ یک ضرورت ...
  • AI Research Center in Law Report. (۲۰۲۳). Automation of Routine ...
  • Artificial Intelligence Ethics Committee. (۲۰۲۳). Ethical principles of artificial intelligence ...
  • Casillas, J. (۲۰۲۳). “Bias and discrimination in machine decision-making systems, ...
  • Chaudhary, G. (۲۰۲۳). “Explainable Artificial Intelligence (xAI): Reflections on Judicial ...
  • Clark, R., Brown, J., and Smith, K. (۲۰۲۰). Application of ...
  • Dixon, H. B. (۲۰۲۴). “Artificial Intelligence and Bias”, Judges’ Journal, ...
  • Global Partnership on Artificial Intelligence (GPAI). (۲۰۲۱). Annual report ۲۰۲۱. ...
  • Goodfellow, I., Bengio, Y., and Courville, A. (۲۰۱۶). Deep Learning. ...
  • Hamilton, M. (۲۰۲۳). “A ‘black box’ AI system has been ...
  • Johnson, A., and Lee, B. (۲۰۲۲). “Operational challenges in AI ...
  • Kaal, W. (۲۰۲۵). “Artificial Intelligence: The Final Frontier”, International Journal ...
  • Kaoma, S. C., and Halubanza, B. (۲۰۲۴). “Utilizing Machine Learning ...
  • Kesari, A., Sele, D., Ash, E., and Bechtold, S. (۲۰۲۴). ...
  • Krizhevsky, A., Sutskever, I., and Hinton, G. E. (۲۰۱۲). “ImageNet ...
  • Laux, J. (۲۰۲۳). “Institutionalised distrust and human oversight of artificial ...
  • LeCun, Y., Bengio, Y., and Hinton, G. (۲۰۱۵). “Deep learning, ...
  • Legal Research Institute. (۲۰۲۳). Application of Natural Language Processing in ...
  • Li, W., and Chen, H. (۲۰۲۳). “Detecting financial fraud using ...
  • Ling, E. C., Tussyadiah, I., Liu, A., and Stienmetz, J. ...
  • نمایش کامل مراجع