تاثیر آموزش مراقبت معنوی بر تاب آوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی –نقص توجه

مقدمه و هدف:  بیش فعالی یکی از اختلالات شایع عصبی–رشدی دوران کودکی است. پیامدهای رفتاری و هیجانی ناشی از این اختلال می تواند فشارهای روانی و چالش های مراقبتی قابل توجهی را بر مادران تحمیل کند. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش مراقبت معنوی بر تاب آوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی انجام شد. روش کار: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل روی ۶۰ مادر دارای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی–نقص توجه مراجعه کننده به بیمارستان آیت الله طالقانی شهر گرگان انجام شد. نمونه ها به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در گروه آزمایش ۶ جلسه ۴۵ دقیقه ای آموزش مراقبت معنوی براساس مدل ریچارد و برگین (۲۰۰۵) اجرا شد. در گروه کنترل مداخله ای انجام نشد. ابزار گردآوری شامل فرم اطلاعات جمعیت شناختی و پرسش نامه تاب آوری کانر دیویدسون (۲۰۰۳) بود که قبل و بعد از مداخله تکمیل شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴  و آزمون کوواریانس چندمتغیره  در سطح معنی داری کمتر از ۰/۰۵ تحلیل شد. یافته ها: طبق نتایج این مطالعه اغلب مادران شرکت کننده در گروه آزمون در محدوده سنی ۲۵-۳۵ سال و در گروه کنترل ۳۶-۴۵ سال بودند. میانگین و انحراف معیار نمره تاب آوری در گروه آزمایش (قبل ۵/۷۳۸±۴۷/۶۳، بعد ۵/۰۲۹±۸۳/۵۰) و در گروه کنترل (قبل ۷/۴۵۹±۴۷/۷، بعد ۷/۰۶۳±۵۰/۳۳) به دست آمد. نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد آموزش مراقبت معنوی باعث بهبود معنادار نمره کل تاب آوری و ابعاد آن در گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل شد (۰/۰۰۱=P). نتیجه گیری: آموزش مراقبت معنوی می تواند تاب آوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی–نقص توجه را ارتقا دهد. لذا استفاده از این مداخله در کنار درمان های دارویی و روان شناختی کودک جهت ارتقای سلامت روان خانواده و کاهش فشار مراقبتی مادران پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD) ، Spiritual care ، Education ، Resilience ، Mothers ، Children ، اختلال بیش فعالی–نقص توجه ، مراقبت معنوی ، آموزش ، تاب آوری ، مادران ، کودکان