تحلیل یادگیری کسره ی اضافه فارسی در عرب زبانان عراقی: آزمون چارچوب موگول در آموزش زبان دوم

چکیدهیادگیری ساختار اضافه فارسی، به عنوان یک ویژگی کلیدی صرفی-نحوی، برای زبان آموزان غیرفارسی زبان، به ویژه عرب زبانان فاقد ساختار مشابه، می تواند چالش برانگیز باشد. این پژوهش یادگیری این ساختار را توسط ۹۰ زبان آموز عرب زبان عراقی بررسی کرد و هدف آن شناسایی مسیر رشدی یادگیری، نقش انتقال زبان اول، و تاثیر آموزش صریح بر درونی سازی ساختار اضافه با استفاده از چارچوب موگول برای تحلیل تعامل دانش ماژولار و غیرماژولار بود. پرسش های پژوهش به چگونگی تاثیر سطح مهارت، انتقال زبان عربی، و مداخله آموزشی بر دقت و کارایی تولید و پردازش این ساختار پرداختند. روش ترکیبی کمی-کیفی با تکالیف آزمایشی شامل خواندن با صدای بلند، تکمیل جمله، پردازش جملات در زمان واقعی، تحلیل خطاها، و مداخله آموزشی به کار گرفته شد. این روش به دلیل توانایی در ارزیابی هم زمان جنبه های نحوی (ماژولار) و آوایی (غیرماژولار) انتخاب شد و از چارچوب موگول برای تحلیل تعامل این دو نوع دانش بهره گرفت. نتایج اثبات مسیر رشدی در یادگیری اضافه (وابسته به سطح مهارت) را نشان داد، به طوری که زبان آموزان مبتدی کسره اضافه را به دلیل انتقال از زبان عربی حذف کردند، اما درک ارتباط بین موصوف و صفت یا مضاف و مضاف الیه (دانش ماژولار) را با حداقل آموزش نشان دادند. نقش کمرنگ شونده انتقال زبان اول (عربی) با افزایش مهارت مشاهده شد. مداخله آموزشی دقت خواندن را از ۶۵% به ۸۵%، تکمیل جمله را از ۵۵% به ۸۲%، و زمان واکنش را از ۱۴۰۰ به ۱۰۰۰ میلی ثانیه بهبود بخشید و تاثیر مثبت آموزش صریح بر دقت تولید را تایید کرد. این یافته ها تعامل دانش ماژولار و غیرماژولار را در چارچوب موگول تایید کردند. کاربردهای آموزشی شامل تکالیف مبتنی بر بسامد، ابزارهای بصری مانند نمودارهای نحوی، و فناوری های تعاملی بودند. این پژوهش به پیشبرد نظریه یادگیری زبان دوم و بهبود آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

چهارچوب موگول ، ساختار اضافه فارسی ، دانش ماژولار ، دانش غیرماژولار