تصریف فعل و جایگاه آن در آموزش زبان فارسی

تبیین ویژگی های نظام تصریفی فعل در زبان فارسی و آگاهی از آن موضوع مهمی است که ضروری است در آموزش زبان فارسی به عنوان بخشی از دستور این زبان مورد توجه قرار گیرد. در این راستا، پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این سوالات است که تصریف فعل در زبان فارسی از چه ویژگی هایی برخوردار است و رویکرد صیغگانی چگونه می تواند در آموزش تصریف فعل فارسی به کار گرفته شود تا به یادگیری پایدار کمک کند. لذا، هدف از این پژوهش، تبیین مفهوم تصریف فعل و جایگاه آن در آموزش زبان فارسی است. این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی- تحلیلی و در چارچوب رویکردهای صرفی جدید در دستور زایشی انجام شده و داده های پژوهش از میان ۱۳۳ بن فعل فارسی انتخاب گردیده است. در تصریف فعل، با اعمال ویژگی های تصریفی همانند زمان، وجه، نمود، شخص و شمار بر بن های فعلی و تظاهر این ویژگی ها به شکل وندهای تصریفی و در برخی موارد، از طریق فرایندهای آوایی، صیغه های فعلی ساخته می شوند که فارسی آموز لازم است آن ها را یاد گیرد. آگاهی از تصریف فعل و عناصر ساختواژی این صورت های فعلی و روابط میان آن ها می تواند به این امر کمک کند که فارسی آموز به درستی این صورت های فعلی را در بافت واقعی و ارتباطی زبان به کار برد. در این چارچوب، ارائه مدلی صیغگانی برای آموزش تصریف فعل و یادگیری انواع صورت های فعلی می تواند کار آمد باشد. حاصل آن که، آگاهی ساختواژی فارسی آموز نسبت به تصریف فعل و استفاده از رویکرد صیغگانی در آمورش تصریف افعال فارسی می تواند یادگیری آن را پایدارتر سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش زبان فارسی ، تصریف فعل ، صیغگان تصریفی ، ویژگیهای تصریفی ، وندهای تصریفی