کاربست فناوری های هوش مصنوعی در درگیری های مسلحانه نوین: مطالعه موردی جنگ غزه و پیامدهای راهبردی آن

در دهه های اخیر، هوش مصنوعی به عنوان یکی از تاثیرگذارترین فناوری های تحول ساز در عرصه نبردهای نظامی شناخته شده است. توسعه سامانه های تصمیم یار، تحلیل گر داده های کلان و ابزارهای هدف گیری دقیق، منجر به شکل گیری نوعی از درگیری های مسلحانه شده که در آن فناوری های نوین نقشی محوری در راهبردهای نظامی ایفا می کنند. در این میان، جنگ غزه به عنوان یکی از جدیدترین نمونه ها، صحنه آزمون گسترده بهره گیری از هوش مصنوعی توسط ارتش اسرائیل بوده است.این پژوهش با بهره گیری از رویکردی تحلیلی-انتقادی به مطالعه کاربست سیستم های هوشمند نظیر «لاوندر» (Lavender) و«گاسپل»(The Gospel) در عملیات های نظامی ارتش اسرائیل می پردازد. یافته های مقاله نشان می دهد که هرچند استفاده از هوش مصنوعی منجر به افزایش سرعت در شناسایی و حذف اهداف دشمن شده، اما هم زمان موجب بروز چالش های جدی در حوزه حقوق بشری، مسئولیت پذیری اخلاقی و مشروعیت سیاسی کنش های نظامی شده است. تحلیل داده های میدانی و گزارش های سازمان های بین المللی نیز حاکی از آن است که سطح خطای سامانه های مورد استفاده، احتمال آسیب به غیرنظامیان را افزایش داده و ضرورت بازنگری در چارچوب های حقوقی بین المللی را آشکار ساخته است.در نهایت، این مقاله ضمن بررسی پیامدهای راهبردی و ژئوپلیتیکی استفاده از هوش مصنوعی در جنگ غزه، بر لزوم تدوین پروتکل های شفاف بین المللی برای نظارت، کنترل و مسئولیت پذیری در به کارگیری این فناوری ها در منازعات آینده تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، جنگ غزه ، هدف گیری هوشمند ، حقوق بشر ، امنیت بین المللی