نقش هوش مصنوعی در سیاست خارجی و امنیتی ایالات متحده ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵

پژوهش حاضر با هدف تبیین و تحلیل نقش هوش مصنوعی در سیاست خارجی و امنیت ملی ایالات متحده آمریکا در بازه زمانی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ انجام شده است. پرسش اصلی تحقیق این است که فناوری های هوش مصنوعی چه نقشی در شکل دهی به سیاست خارجی و امنیت ملی ایالات متحده ایفا کرده اند و این نقش چگونه در چارچوب رقابت قدرت های بزرگ، به ویژه با چین و روسیه، قابل تبیین است. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر نظریه نوواقع گرایی در روابط بین الملل است که بر ساختار آنارشیک نظام بین الملل، رقابت برای بقا و افزایش قدرت نسبی دولت ها تاکید دارد. روش تحقیق، کیفی با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی و بررسی روندهاست. داده ها از طریق مطالعه اسناد رسمی دولت ایالات متحده، گزارش های اندیشکده ها و منابع علمی معتبر گردآوری شده اند.یافته های تحقیق نشان می دهد که هوش مصنوعی به بخشی جدایی ناپذیر از سیاست خارجی ایالات متحده تبدیل شده و در حوزه هایی همچون امنیت سایبری، روایت سازی بین المللی، دیپلماسی دیجیتال و عملیات نظامی هوشمند به کار گرفته شده است. این فناوری با افزایش توان پردازش و تحلیل داده های عظیم، دقت و سرعت تصمیم گیری های راهبردی را ارتقا داده است. همچنین، ایجاد نهادهای تخصصی و همکاری میان دولت، شرکت های فناوری و اندیشکده ها، زمینه ساز ادغام سیستماتیک هوش مصنوعی در فرآیند سیاست گذاری خارجی آمریکا شده است. نتایج حاکی از آن است که هوش مصنوعی، نه صرفا ابزاری فناورانه، بلکه یکی از ارکان اصلی قدرت ملی ایالات متحده و عاملی موثر در شکل دهی به رفتار بین المللی این کشور در دهه جاری به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سیاست خارجی ایالات متحده ، نوواقع گرایی ، امنیت ملی ، رقابت قدرت های بزرگ