هوش مصنوعی، فرانظریه روابط بین الملل و دیپلماسی هم افزا

ظهور هوش مصنوعی، چالشی اساسی برای بنیان های مفهومی، هنجاری و نظری روابط بین الملل پدید آورده است. این پدیده نه تنها ابزار سیاست گذاری را متحول ساخته، بلکه مفاهیمی چون عاملیت، واقعیت اجتماعی، دانش و نظم بین المللی را بازتعریف کرده است. پژوهش حاضر با تمرکز بر فرانظریه، به بررسی نسبت هوش مصنوعی با ابعاد هستی شناختی، معرفت شناختی و روش شناختی در نظریه روابط بین الملل می پردازد. سوال اصلی پژوهش تاثیر هوش مصنوعی بر ابعاد سه گانه فرانظریه (هستی شناسی، معرفت شناسی و روش شناسی) روابط بین الملل است. ظرفیت های «مکتب انگلیسی» را به عنوان یک نظریه میانه و تکثرگرا در تبیین این تحولات مورد استفاده قرار می دهد. با تاکید بر مفاهیم جدیدی چون موجودیت و بازیگر ترکیبی، و حلقه های بازخورد سایبرنتیک در سطح هستی شناسی، شناخت شناسی همزیستی و روش تلفیقی تاثیرات هوش مصنوعی بر نظریه روابط بین الملل تبیین می گردد. نقش دیپلماسی به عنوان نهاد محوری نظم بین المللی در پرتو تحولات فناورانه تبیین شده و مفهوم «دیپلماسی هم افزا» مبتنی بر همکاری و تعامل عمیق انسان ماشین ارائه می شود. نتیجه گیری مقاله بر لزوم بازاندیشی فرانظری در نظریه های موجود و تحول تدریجی مکتب انگلیسی برای پاسخ گویی به نظم دیجیتال آینده تاکید دارد. روش تحقیق این مقاله توصیفی تحلیلی است و داده ها از طریق مطالعه اسنادی و کتابخانه ای گردآوری شده اند. با استفاده از تحلیل مفهومی تلاش شده است چارچوبی نظری برای درک تحولات ناشی از هوش مصنوعی در سطح فرانظریه ای ارائه شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مکتب انگلیسی ، فرانظریه ، روابط بین الملل ، دیپلماسی