تدوین مدل ساختاری قابلیت های پویا با رویکرد بهبود نیروی انسانی

این پژوهش با هدف تدوین مدل ساختاری قابلیت های پویا با رویکرد بهبود نیروی انسانی انجام شده است. روش پژوهش از نوع کیفی- می باشد و برای جمع آوری اطلاعات از روش مصاحبه مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شده است. از آنجایی که پژوهش به ارائه الگوی نظری می پردازد، از نوع پژوهش بنیادی به شمار می آید و با توجه به هدف که کشف الگوی نظری تحقیق است، از نوع اکتشافی می باشد. جامعه آماری پژوهش خبرگان سازمان آمار و سیستمهای جغرافیایی عراق می باشند که به روش نمونه گیری هدفمند تا رسیدن به حد اشباع نظری انتخاب شده اند. در این پژوهش برای جمع آوری اطلاعات با ۱۵ نفر از متخصصان مصاحبه بعمل آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش کیفی تحلیل مضمون استفاده شد. مطابق نتایج عوامل موثر بر مدل عبارتند از؛ حس محیط و آینده نگری، شناسایی و توسعه مهارت ها، مدیریت تغییر و انعطاف پذیری سازمانی، فرهنگ یادگیری و انگیزه کارکنان، ارزیابی و اثربخشی آموزش، نوآوری و ارزش آفرینی سازمانی. در مدل ارائه شده، عوامل ساختاری قابلیت های پویا شامل سازوکارهایی است که سازمان را در رصد و تحلیل محیط، شناسایی شکاف های مهارتی و برنامه ریزی توسعه مهارت ها توانمند می سازد.

کلیدواژه ها:

قابلیت های پویا ، بهره وری ، نیروی انسانی