بهینه سازی انتخاب روش تخریب سازه ها با استفاده از تحلیل تصمیم گیری چندمعیاره

‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬ تخریب سازه ها یکی از مراحل اصلی در نوسازی شهری و توسعه پایدار است که نیازمند انتخاب روش بهینه با درنظرگرفتن معیارهایی مانند ایمنی، هزینه، سرعت، بازیافت مواد و اثرات زیست محیطی است. این پژوهش با استفاده از داده های جمع آوری شده از پروژه های مختلف، روش های تخریب سنتی (مانند تخریب دستی و گوی تخریب)، مدرن (مانند بیل های مکانیکی) و پیشرفته (مانند سیستم های TECOREP و برش با سیم الماسه) را تحلیل کرده است. با بهره گیری از تکنیک های تصمیم گیری چندمعیاره (MCDM) شامل AHP، TOPSIS و PROMETHEE، معیارها ارزیابی و سناریوهای متنوع برای انتخاب بهینه پیشنهاد شده است. نتایج نشان می دهد که انتخاب روش به نیازهای خاص پروژه (مانند شهری، صنعتی یا تاریخی) وابسته است و ترکیب روش ها می تواند کارایی، ایمنی و پایداری را بهبود بخشد. این مقاله به چالش ها، فرصت های فناوری و راهکارهایی برای کاهش هزینه ها، افزایش ایمنی و مدیریت پسماند پرداخته و پایداری نتایج را با تحلیل حساسیت تایید می کند.

کلیدواژه ها:

تخریب سازه ها ، تصمیم گیری چندمعیاره ، بهینه سازی فرایند ، توسعه پایدار