ارزیابی به کار گیری رویکرد مدلسازی اطلاعات ساختمان(BIM)و اینترنت اشیاء (IOT) در ارتقای سطح ایمنی پروژه های ساخت
محل انتشار: ماهنامه عمران و پروژه، دوره: 8، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CIPR-8-2_003
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
در سال های اخیر، افزایش پیچیدگی پروژه های ساخت، گسترش ابعاد فنی و مدیریتی و ضرورت ارتقای سطح ایمنی کارگاه ها، پژوهشگران و فعالان صنعت ساخت را به سمت بهره گیری از فناوری های نوین سوق داده است. در این میان، مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM) و اینترنت اشیاء (IoT) به عنوان دو فناوری تحول آفرین، فرصت های قابل توجهی برای بهبود فرایندهای نظارت، مدیریت ریسک و پیشگیری از حوادث فراهم می آورند. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی تاثیر به کارگیری رویکرد یکپارچه مدلسازی اطلاعات ساختمان و اینترنت اشیاء بر ارتقای سطح ایمنی پروژه های عمرانی است. بدین منظور، با طراحی پرسشنامه و گردآوری داده ها از کارشناسان، مدیران پروژه و پیمانکاران فعال در شرکت های عمرانی شهر تهران، تحلیل داده ها با استفاده از روش معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج تحلیل ضرایب معناداری نشان می دهد که فرضیه اصلی پژوهش تایید می شود؛ بدین معنا که ارزیابی اطلاعات ساختمان از طریق اینترنت اشیا تاثیر مثبت و معناداری بر ارتقای ایمنی پروژه های ساخت وساز دارد. مسیر ارزیابی اطلاعات ساختمان → اینترنت اشیا با بار عاملی ۰.۸۲۵ و آماره t برابر با ۴۲.۹۶۹ و مسیر اینترنت اشیا → ایمنی پروژه با بار عاملی ۰.۳۲۲ و آماره t برابر با ۸.۹۴۷ معنادار گزارش شده است. تمامی متغیرهای مدل دارای بار عاملی بالاتر از ۰.۳۰ بوده و نشان دهنده سازگاری مناسب مدل هستند. همچنین، بر اساس آزمون سوبل (۸.۷۶۱)، نقش میانجی اینترنت اشیا تایید شده و مشخص گردید این فناوری اثر ارزیابی اطلاعات ساختمان بر ایمنی پروژه ها را به طور معناداری تقویت می کند. در نهایت، این پژوهش با ارائه شواهد تجربی، به غنای ادبیات ایمنی در صنعت ساخت کمک کرده و می تواند راهنمایی ارزشمند برای مدیران پروژه، سیاست گذاران و طراحان سیستم های هوشمند در جهت پیاده سازی فناوری های نوین در مدیریت ایمنی پروژه ها باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدحسین مرادی جو
کارشناسی ارشد مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران،
محمدتقی نظرپور
دکتری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران