مقایسه فنی تحلیل پایداری دیواره گودبرداری با استفاده از روش میخ‎کوبی و مهاربند پیش تنیده (انکراژ)

با توجه به رشد سریع جمعیت در مناطق شهری و محدودیت های فضایی، نیاز به طراحی و ساخت ساختمان های بلندمرتبه بیش از گذشته احساس می شود. این روند منجر به افزایش تعداد طبقات و عمق گودبرداری ها شده و ضرورت استفاده از روش های پایدارسازی موثر را دوچندان کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی عملکرد روش های مختلف پایدارسازی شامل میخکوبی (نیلینگ ) ، مهاربند پیش تنیده (انکراژ ) و ترکیبی از آن ها در شرایط استاتیکی، با تمرکز بر پایداری گودهای عمیق انجام شده است. در این تحقیق، مدل سازی عددی با استفاده از نرم افزار FLAC۳D صورت گرفت. پنج مدل استاتیکی با انواع مهارهای پایدارسازی طراحی شد و ویژگی های ژئوتکنیکی خاک، ابعاد گود و بارگذاری استاتیکی در آن ها لحاظ گردید. تحلیل های عددی شامل بررسی ضریب ایمنی، میزان جابه جایی دیواره و نیروی محوری در المان های نگهدارنده بود. همچنین، تاثیر اجرای یا عدم اجرای شاتکریت در مدل ها ارزیابی شد.نتایج نشان داد که استفاده صرف از نیلینگ بدون پوشش سطحی شاتکریت نمی تواند پایداری لازم را در گودبرداری های عمیق فراهم کند و در برخی موارد منجر به گسیختگی دیواره شده است. با افزایش چسبندگی خاک و اجرای شاتکریت، عملکرد مدل ها به طور قابل توجهی بهبود یافت. در تحلیل استاتیکی، مدل انکراژ همراه با شاتکریت (مدل ۴) با ضریب ایمنی ۲ و کمترین میزان جابه جایی، عملکرد بهتری نسبت به سایر مدل ها ارائه داد.در نتیجه، انتخاب صحیح روش پایدارسازی با توجه به شرایط ژئوتکنیکی، چسبندگی خاک و اجرای شاتکریت، نقش کلیدی در افزایش ایمنی و پایداری گودبرداری های عمیق ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

گودبرداری ، نیلینگ ، انکراژ ، شاتکریت ، تحلیل استاتیکی ، FLAC۳D