مدارس سبز و نقش دیوارهای سبز و دیوارهای متحرک در بهبود فرآیند یادگیری

مدارس و مراکز آموزشی سبز به عنوان یکی از رویکردهای نوین در معماری آموزشی، با هدف ارتقای کیفیت یادگیری، بهبود سلامت روانی و جسمی دانش آموزان، معلمان و کلیه مسولین مربوطه و کاهش اثرات زیست محیطی آن طراحی می شوند. در این میان، استفاده از عناصر طبیعی نظیر دیوارهای سبز، منطعف و نوآوری هایی همچون دیوارهای متحرک سبز به عنوان مولفه های کلیدی در بهینه سازی فضاهای آموزشی اهمیت یافته است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و بهره گیری از پرسشنامه، با استفاده از جامعه آماری ۴۰۰ نفره که شامل دانشآموزان و معلمان استان اصفهان است به بررسی تاثیر این عناصر بر سطح یادگیری دانش آموزان و بهبود فرآیند آموزش معلمان می پردازد معیارهای سنجش ادعا استفاده از دیوارهای سبز، ارتقای کیفیت بصری محیط مدرسه، موجب افزایش تمرکز، کاهش استرس، بهبود تعامل اجتماعی و افزایش انگیزه تحصیلی است. نتایج نشان با استفاده از دیوارهای سبزمتحرک، میزان تمرکز در دانش آموزان تا ۴۲ درصد، انگیزه تحصیلی تا ۴۴ درصد، تعامل اجتماعی دانش اموزان با یکدیگر و معلمان تا ۴۲ درصد افزایش یابد و همچنین میزان سطح استرس دانش آموزان تا ۴۹ درصد کاهش یابد. علاوه بر این، معمان شاغل در مدارس با دیوارهای محترک سبز، افزایش میزان رضایت از تدریس و ارتباط با دانش اموزان تا ۴۲ درصد گزارش شده است. یافته ها بیانگر آن است که ترکیب اصول معماری پایدار و طراحی انعطاف پذیر در قالب مدارس سبز، می تواند به عنوان الگویی جهانی در بهبود فرآیندهای آموزشی و تربیتی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدارس سبز ، دیوار سبز ، دیوار متحرک ، معماری پایدار ، روانشناسی محیطی