تاثیر شیوه های رهبری بر موفقیت پروژه های ساخت پایدار: شواهد تجربی از صنعت ساخت ایران

با توجه به اهمیت روزافزون پروژه های ساخت پایدار در تحقق اهداف توسعه پایدار، این پژوهش به بررسی رابطه ادراک شده بین شیوه های رهبری و موفقیت پروژه های ساخت پایدار در ایران می پردازد. با استفاده از رویکرد کمی–کیفی و پیمایش مقطعی میان رهبران و متخصصان فعال در پروژه های ساختمانی تهران، داده ها از طریق پرسش نامه ای مبتنی بر چارچوب شیوه های رهبری چهارگانه گردآوری و با آمار توصیفی، آزمون فریدمن، همبستگی و رگرسیون خطی ساده تحلیل شد؛ همچنین برای شناسایی چالش های محیطی و سازمانی، تحلیل محتوای تماتیک به کار رفت. یافته ها نشان داد مهم ترین چالش های مدیریت پروژه، مدیریت تیم های غیرحضوری یا پراکنده، حفظ انسجام تیم و مدیریت تاخیرها و افزایش هزینه هاست. در بستر ساخت وساز پایدار ایران، معیارهای سنتی موفقیت (هزینه، زمان، کیفیت) همچنان غالب بوده و شاخص های پایداری در سطح متوسطی موردتوجه قرار گرفته اند. در حوزه رهبری، ارتباطات موثر، تعیین اهداف روشن و رهبری با الگو بودن مهم ترین شیوه ها ایجاد و توسعه روابط با ذی نفعان کم اهمیت ترین مورد شناسایی شد که بیانگر تفاوت های فرهنگی و سازمانی با برخی مطالعات بین المللی است. نتایج رگرسیون نشان داد اهمیت ادراک شده شیوه های رهبری پیش بینی کننده معنادار موفقیت ادراک شده پروژه است. این پژوهش با ارائه شواهد تجربی از ایران، بر اهمیت توسعه مهارت های ارتباطی، انگیزشی، هدف گذاری روشن و ایجاد چشم انداز در برنامه های آموزش رهبری، و ضرورت تطبیق استراتژی های رهبری با شرایط جدید کاری و گسترش استفاده از فناوری های دیجیتال در مدیریت پروژه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

شیوه های رهبری ، پروژه های ساخت پایدار ، موفقیت پروژه ، مدیریت ساخت