مدلسازی سه بعدی تاثیر ژئوسل بر بهسازی پی های گسترده در خاک های ضعیف اهواز

در این پژوهش، اثر استفاده از ژئوسل به عنوان روشی نوین و موثر در بهسازی خاک های سست و افزایش ظرفیت باربری پی های سطحی بررسی شده است. با توجه به شرایط ژئوتکنیکی ضعیف در شهر اهواز و نیاز به جایگزینی روش های پرهزینه ای مانند شمع کوبی، هدف تحقیق ارزیابی عملکرد ژئوسل و تعیین ابعاد بهینه آن بود.مدلسازی عددی سه بعدی با نرم افزار PLAXIS ۳Dبر روی پی بتنی به عرض ۱۰ متر و ضخامت ۰٫۸ متر انجام شد. در این مدل، از مدل رفتاری موهر–کولمب برای خاک و المان ژئوگرید همراه با Interface برای ژئوسل استفاده گردید. تحلیل ها در سه مرحله پارامتریک شامل تغییر عمق نصب ژئوسل (u/B)، ارتفاع لایه (h)، و عرض آن (b/B) انجام شد.نتایج نشان داد که استفاده از ژئوسل باعث افزایش قابل توجه ظرفیت باربری و کاهش محسوس نشست می شود. بهترین عملکرد زمانی حاصل شد که ژئوسل در عمق ۰٫۰۵B از کف پی قرار گرفت. افزایش ارتفاع تا ۲۰ سانتی متر و عرض تا ۱٫۵B نیز موجب بهبود رفتار بار–نشست شد.مقایسه مدل بهینه با مدل غیرمسلح نشان داد که ظرفیت باربری بیش از دو برابر افزایش یافته و نشست در بارهای بهره برداری به طور چشمگیری کاهش یافته است. در نهایت، این تحقیق اهمیت طراحی دقیق و استفاده از ژئوسل را به عنوان راهکاری موثر، پایدار و اقتصادی در پروژه های عمرانی مناطق دارای خاک های ضعیف مانند اهواز تایید می کند.

کلیدواژه ها:

ژئوسل ، ظرفیت باربری ، نشست مجاز ، Plaxis ۳D