نقش میانجی استرس ادراک شده در رابطه تمایز یافتگی و ثبات زندگی زناشویی در زنان آسیب دیده از خیانت

مقدمه: از دست رفتن ثبات زندگی زناشویی پیامد اساسی خیانت زناشویی محسوب می گردد. شناسایی متغیرهای مرتبط و تبیین کننده ثبات زناشویی می تواند درک روشن تری از عوامل تداوم بخش ثبات زناشویی در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی فرآهم آورد. بنابراین هدف پژوهش حاضر تعیین نقش میانجی استرس ادراک شده در رابطه بین تمایزیافتگی و ثبات زندگی زناشویی در زنان آسیب دیده از خیانت بود. روش کار: روش پژوهش توصیفی - همبستگی از نوع مدل یابی ساختاری بود. جامعه آماری شامل زنان ایرانی آسیب دیده از خیانت زناشویی مراجعه کننده به مراکز مراکز روان شناسی و مشاوره شهر ساوه در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که به روش نمونه گیری هدفمند ۳۷۰ نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استرس ادراک شده (PSS) کوهن و همکاران (۱۹۸۳)، شاخص ثبات زناشویی (MII) ادوارد و همکاران (۱۹۸۷) و سیاهه تمایز یافتگی خود (DSI) اسکورون و فریدلندر (۱۹۹۸) بود. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل معادلات ساختاری و دو نرم افزار تحلیل آماری SPSS نسخه ۲۵ و AMOS نسخه ۲۴ صورت گرفت. یافته­ ها: نتایج بیانگر معناداری اثرمستقیم تمایزیافتگی بر استرس ادراک شده و ثبات زندگی زناشویی و همچنین اثر مستقیم استرس ادراک شده بر ثبات زندگی زناشویی (۰۱/۰>P) بود. همچنین نتایج حاکی از اثر غیرمستقیم تمایزیافتگی بر ثبات زندگی زناشویی با میانجی گری استرس ادراک شده بود (۰۱/۰>P). نتیجه­ گیری: این نتایج بیانگر این است که مشاوران و زوج­درمانگران در تلاش برای درک متغیرهای اثرگذار بر ثبات زندگی زناشویی زنان خیانت دیده در مراکز زوج درمانی می­توانند به نقش استرس ادراک شده با توجه به تمایزیافتگی آنها توجه نمایند.

کلیدواژه ها:

marital stability ، marital infidelity ، Perceived stress ، differentiation ، استرس ادراک شده ، ثبات زندگی زناشویی ، خیانت زناشویی ، تمایزیافتگی