ارزیابی تغییرات شیمیایی خاک ناشی از آبیاری با پساب مغناطیسی شده در شرایط کشت برنج

افزایش جمعیت جهان فشار زیادی بر منابع طبیعی وارد کرده و امکان بهره برداری از آب و خاک باکیفیت برای کشاورزی را محدود ساخته است؛ موضوعی که پیامدهایی مانند تهدید تولید غذا و شکل گیری بحران های گسترده به دنبال دارد. وجود فلزات سنگین در محیط رویشی نیز کارکردهای طبیعی گیاه را مختل کرده و در نهایت روند رشد را کاهش می دهد. یکی از راهکارهای پیشنهادی بهبود وضعیت خاک، استفاده از آب دارای ویژگی های مغناطیسی است. آزمایش در سال ۱۴۰۴ به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار و تیمارهای آب چاه، ترکیب های مختلف آب چاه و پساب به نسبت های ۲۵ به ۷۵، ۵۰ به ۵۰، ۷۵ به ۲۵ و آبیاری با ۱۰۰ درصد پساب، در شرایط حضور و عدم حضور میدان مغناطیسی اجرا شد. تاثیر پساب مغناطیسی شده بر ویژگی های شیمیایی خاک، از جمله هدایت الکتریکی، pH، مقادیر کلسیم، منیزیم و فلزات سنگین مانند سرب و کادمیوم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مقایسه میانگین پارامترهای شیمیایی خاک نشان داد که بین تیمارهای مغناطیسی و غیرمغناطیسی اختلاف معنی داری وجود دارد؛ به طوری که آبیاری با آب مغناطیسی باعث کاهش هدایت الکتریکی، کلسیم، منیزیم، سرب و کادمیوم به ترتیب به میزان ۲۱/۹۲، ۳۲/۸۵، ۲۸/۴۲، ۳۳/۷۴ و ۴۵/۶۹ درصد در پروفیل خاک شد. نتایج این بررسی می تواند به بهبود تولید در مناطق دارای محدودیت منابع آبی کمک کند و در کنار آن، رویکردهایی برای استفاده موثرتر از آب های بازیافتی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

بازیافت آب ، فلزات سنگین ، کیفیت خاک ، امنیت غذایی ، میدان مغناطیسی