بررسی تاثیر برخی مواد اصلاح کننده معدنی و آلی (در مقیاس نانو و غیر نانو) بر آبشویی املاح در خاک لومی شور

فناوری نانو به عنوان یک رویکرد نوین، پتانسیل بالایی در بهبود ویژگی های فیزیکی و هیدرولیکی خاک های شور دارد. در این پژوهش، اثر مقایسه ای مواد اصلاح کننده ی آلی و معدنی (در مقیاس نانو و میکرو) بر خاک شور با بافت لومی مورد بررسی قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل بیوچار و نانوبیوچار پوست انار، نانوبنتونیت، زئولیت، میکروسیلیس و نانوسیلیس بود که در ستون های خاکی (قطر ۱۰ و ارتفاع ۳۵ سانتی متر) در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار اعمال شدند. نتایج نشان داد که بالاترین مقدار هدایت الکتریکی (EC = ۲۳.۵۹۷ میلی زیمنس بر سانتی متر) و بیشترین غلظت سدیم (۴۹۰۳ mg/kg) در تیمار بیوچار پوست انار و قبل از آبشویی مشاهده شد. در مقابل، کمترین EC قبل از آبشویی در تیمار نانوسیلیس (۱۳.۸۱۷ میلی زیمنس بر سانتی متر) و کمترین غلظت سدیم در تیمار نانوبنتونیت (۲۰۵۴ mg/kg) ثبت گردید. بر اساس آنالیز زهاب حاصل از آب آبی شدن با چهار حجم آب منفذی، کمترین میزان EC و غلظت عناصر پتاسیم و آهن به تیمار نانوبنتونیت و کمترین غلظت کلسیم به نانوسیلیس اختصاص داشت؛ در حالی که بالاترین مقادیر EC و غلظت های کلسیم، پتاسیم و آهن در زهاب، مربوط به تیمار بیوچار پوست انار بود. یافته ها نشان می دهد که افزودنی های نانوساختار، به ویژه نانوبنتونیت و نانوسیلیس، توانایی قابل توجهی در کاهش نمک زدایی و تعدیل غلظت یون های سدیم، پتاسیم، کلسیم و آهن در خاک های شور دارند و می توانند به عنوان گزینه های موثر در مدیریت پایدار این خاک ها مطرح شوند.

کلیدواژه ها:

آبشویی خاک ، نانو بیوچار ، نانو سیلیس ، هدایت الکتریکی