تاثیر آموزش های شهروندی بر کاهش خشونت و ارتقای امنیت عمومی شهروندان از رهگذر چارچوب ابعاد فرهنگی هافستد

این پژوهش با هدف واکاوی تاثیر آموزش های شهروندی بر کاهش خشونت و ارتقای امنیت عمومی از دریچه ابعاد فرهنگی هافستد انجام شده است. مطالعه حاضر به روش مرور نظام مند انجام شد که برای این منظور، مقالات منتشر شده در پایگاه های داده فارسی شامل، Irandoc، SID، Magiran و Noormags از طریق راهبرد جستجو و پایگاه داده Google scholar به صورت دستی در بازه زمانی ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۴ مورد بررسی قرار گرفتند. تحلیل داده های به دست آمده نشان می دهد آموزش شهروندی از طریق پنج سازوکار محوری می تواند در کاهش خشونت و ارتقاء امنیت عمومی تاثیر گذار باشد: ۱) در بعد «مردخویی/زن خویی»، با ترویج آموزش صلح و همدلی، رفتارهای تهاجمی را به سمت گفتگو و کیفیت زندگی سوق می دهد؛ ۲) در بعد «فاصله قدرت»، با آگاه سازی از حقوق متقابل، منجر به تقویت مشروعیت نهادی و تبعیت داوطلبانه از قانون می شود؛ ۳) در بعد «اجتناب از عدم قطعیت»، با ارتقای تفکر انتقادی و سواد رسانه ای، ظرفیت تحمل ابهام را افزایش داده و مانع واکنش های افراطی می گردد؛ ۴) در بعد «فردگرایی/جمع گرایی»، با تقویت سرمایه اجتماعی و فردگرایی مسئولانه، پیوندهای میان فردی را برای نظارت اجتماعی غیررسمی مستحکم می کند؛ و ۵) در بعد «خویشتن داری/سخت گیری»، با آموزش مدیریت هیجان و ترویج لذت های قانون مدار، تکانه های خشونت آمیز را مهار می سازد. در نهایت، این پژوهش نتیجه می گیرد که امنیت پایدار یک دستاورد فرهنگی است و آموزش شهروندی به تعبیر هافستد با تغییر «نرم افزار ذهن»، یک اکوسیستم پیشگیرانه ایجاد می کند که با نهادینه سازی نظم خودانگیخته، می تواند در کاهش خشونت های اجتماعی و ارتقاء امنیت عمومی شهروندان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش شهروندی ، کاهش خشونت ، امنیت عمومی ، ابعاد فرهنگی هافستد ، مرور نظام مند