نگاره های ایرانی، به ویژه آثار کمال الدین بهزاد، همواره به عنوان منابع بصری ارزشمندی در شناخت واقعیت های تاریخی ازجمله سبک زندگی، نوع پوشش،
معماری و غیره بوده اند. این پژوهش با هدف تبیین ارتباط میان
پوشش زنان و ویژگی های کالبدی فضاهای
معماری در نگاره های بهزاد انجام شده است. پرسش اصلی پژوهش این است که چه رابطه ای میان نوع
پوشش زنان و ویژگی های
معماری در نگاره های بهزاد وجود دارد؟ روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و رویکرد آن کیفی است. جامعه آماری تحقیق، ۱۳ نگاره منسوب به
کمال الدین بهزاد است. یافته ها نشان دادند که میان
پوشش زنان در نگاره ها و نوع فضاهای معماری، ارتباطات محدودی وجود دارد. این ارتباط عمدتا در برخی اشتراک های رنگی میان پوشش و عناصر
معماری مشاهده شد، به گونه ای که در برخی نگاره ها هماهنگی رنگی میان لباس شخصیت ها و رنگ های به کاررفته در فضاهای
معماری مشاهده می شود. بااین حال، در سایر شاخص ها مانند فرم پوشش، نقوش تزئینی لباس ها نسبت به عناصر
معماری ارتباط قابل توجهی مشاهده نگردید. به نظر می رسد حضور هم زمان پوشش و
معماری در نگاره ها بیشتر شامل تمایلات نگارگر، تابع بیان هنری و داستان محور بودن آثار است تا بازنمایی دقیق واقعیت های اجتماعی آن دوران.