سیاست جنایی تقنینی ایران در حمایت از حقوق بیماران

در دهه های اخیر، حقوق بیماران به عنوان یکی از شاخه های مهم حقوق بشر و حقوق شهروندی، توجه ویژه ای را در سطح بین المللی و ملی به خود جلب کرده است. این توجه فزاینده، ناشی از تحولات گسترده در عرصه­ی پزشکی، پیشرفت های فناوری های نوین در حوزه درمان و افزایش آگاهی عمومی نسبت به حقوق فردی و انسانی است. سوال اساسی که در این خصوص مطرح و بررسی می شود این است که مصادیق حمایت کیفری سیاست جنایی تقنینی از حقوق بیمار چیست و رویکرد سیاست جنایی تقنینی در این خصوص چگونه است؟ این مقاله توصیفی- تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانه ای به بررسی سوال مورد اشاره پرداخته است. یافته ها بر این امر دلالت دارد که در سیاست جنایی تقنینی ایران، در راستای کیفرزدایی و جرم زدایی از جرائم مربوط به حقوق بیماران اقداماتی به نفع پزشکان صورت گرفته و همین امر تا حدی تعادل و توازن مطلوب در سیاست جنایی تقنینی در قبال جرائم پزشکی را از بین برده و حقوق بیماران در مقابل حقوق پزشکان و پرسنل درمانی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. کثرت و تعدد قوانین و مراجع قانون گذاری، ضعف تخصص و تخصص گرایی، عدم تناسب بین جرم و مجازات، عدم شفافیت مبانی مسوولیت کیفری پزشک و مهم تر از همه اینکه تاکید بیش ازحد بر امنیت شغلی و حقوق پزشکان از مهم ترین چالش های پیش رو حقوق بیماران در سیاست جنایی تقنینی ایران می باشد.

کلیدواژه ها:

سیاست جنایی تقنینی ، حقوق بیماران ، جرائم پزشکی ، کیفرزدایی ، جرم زدایی ، حمایت کیفری