بازنگری در جرم انگاری انتقال ایدز: تاثیر پیشرفت های پزشکی

ما در این پژوهش به بازخوانی انتقادی جرم انگاری انتقال ویروس ایدز می پردازیم و این پرسش بنیادین را طرح می کنیم که آیا در عصر حاضر، با ظهور راهکارهای موثری مانند «پیشگیری قبل از مواجهه» و «درمان به عنوان پیشگیری»، می توان همچنان به سیاست های کیفری سخت گیرانه پایبند بود؟ ادعای محوری ما این است که این پیشرفت های علمی، به ویژه اصل «غیرقابل انتقال»، مبانی سنتی مسوولیت کیفری را متزلزل ساخته و اثبات عناصر روانی جرم مانند قصد و بی احتیاطی را با دشواری های جدی مواجه کرده است. برای نمونه، در پرونده هایی همچون «نیل» در استرالیا، دادگاه با استناد به ویروسی غیرقابل اندازه گیری، مجازات متهم را نقض کرد و نشان داد که علم جدید، دیگر با مفاهیم کهنه حقوق کیفری سازگاری ندارد. در نهایت، ما به این نتیجه می رسیم که جرم انگاری نه تنها بی اثر، بلکه ناقض عدالت و مروج انگ اجتماعی است؛ لذا آینده سیاست کیفری باید بر محور علم، پیشگیری و کرامت انسانی استوار گردد.

کلیدواژه ها:

اچ.آی.وی ، جرم­انگاری ، جرم­زدایی ، ایدز ، خطر