امکان سنجی انتقال آگاهی به انسان از طریق تراشه های مغزی از دیدگاه حکمت متعالیه

با پیشرفت فناوری دیجیتال و افزایش کارایی رایانه ها، فناوری های رایانه ای در زندگی انسان ها رسوخ پیدا کردند، از جمله این فناوری ها تراشه های مغزی است. تراشه های مغزی در بدن انسان کاشته می شوند و به دلیل ارتباط مستقیم با بدن انسان، تاثیرات آنها روی انسان بسیار بیشتر از سایر فناوری ها است، در نتیجه علاوه بر اینکه تحقیق در فناوری های جدید ضرورت دارد، مسئله تراشه های مغزی نیز حائز اهمیت ویژه ای است. نگاره حاضر با شیوه توصیفی-تحلیلی و بر اساس مبانی حکمت متعالیه به بررسی امکان انتقال آگاهی بین انسان و رایانه توسط تراشه های مغزی می پردازد. در این پژوهش با تکیه بر تجرد علم و نفس و همچنین حصول علم به شیوه علیت و اتحاد، اثبات گردید که ارتباط مستقیم تراشه های مغزی با نفس انسانی از منظر حکمت متعالیه محال است. در مقابل با توجه به حدوث جسمانی نفس، ترکیب اتحادی بین بدن به عنوان ماده و نفس به عنوان صورت و در نهایت رابطه تاثیر و تاثری شدید بین بدن و نفس، این نتیجه به دست آمد که چنانچه تراشه های مغزی از واسطه بدن استفاده کنند می توانند با تاثیر روی بدن بر روی نفس تاثیر بگذارند. در نتیجه از دیدگاه حکمت متعالیه انتقال آگاهی میان انسان و تراشه های مغزی به واسطه بدن ممکن است.

کلیدواژه ها:

تراشه های مغزی ، انتقال آگاهی ، حکمت متعالیه ، پیدایش علم ، ترکیب اتحادی بدن و نفس