تاثیر عملکرد پایداری محیط زیست (ESG) بر درماندگی مالی با نقش تعدیلگر کیفیت گزارشگری مالی و نوآوری

زمینه و هدف: عوامل محیطی، اجتماعی و حاکمیتی به دلیل چالش هایی چون بحران انرژی و تخریب محیط زیست، به اولویت اصلی شرکت ها در سطح جهانی بدل شده اند. این عوامل فراتر از معیارهای جانبی، به شاخص های کلیدی در ارزیابی پایداری و عملکرد جامع شرکت ها ارتقا یافته اند. رویکردی جامع نگر که منافع ذی نفعان را در بر گرفته و تصمیمات مبتنی بر پایداری را در اولویت قرار دهد، منجر به بهبود چشمگیر عملکرد شرکت ها می شود. این تحول، درک فزآینده از ارتباط تنگاتنگ میان پایداری، مسئولیت پذیری شرکتی و موفقیت بلندمدت تجاری را بازتاب می دهد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر عملکرد پایداری بر درماندگی مالی شرکت ها با نقش تعدیلگری کیفیت گزارشگری مالی و نوآوری است. روش بررسی: این پژوهش کاربردی، با ماهیت علی-پس رویدادی، روابط میان متغیرها را در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۳ بررسی می کند. با بهره گیری از تئوری های اثباتی، مدل های رگرسیونی و داده های ثانویه جمع آوری شده از سامانه کدال، ابتدا داده ها در اکسل سازمان دهی و سپس با استفاده از نرم افزار ایویوز و مدل رگرسیون خطی، فرضیه ها آزمون و پیش فرض های مدل ارزیابی شدند. یافته ها: نتایج نشان دادند که عملکرد پایداری تاثیر منفی و معناداری بر درماندگی مالی شرکت ها دارد. همچنین، کیفیت گزارشگری مالی و نوآوری، هر دو به عنوان متغیرهای تعدیلگر، اثر منفی عملکرد پایداری بر درماندگی مالی را تقویت می کنند. بحث و نتیجه گیری: این پژوهش بر اهمیت ادغام معیارهای پایداری در استراتژی های مالی، ارتقاء کیفیت گزارشگری مالی و تقویت فعالیت های نوآورانه در جهت کاهش ریسک مالی تاکید دارد. یافته های این تحقیق برای مدیران مالی، سرمایه گذاران و پژوهشگران حوزه مالی پایدار کاربردی بوده و می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های آتی در این زمینه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

عملکرد پایداری ، درماندگی مالی ، کیفیت گزارشگری مالی ، نوآوری.