بررسی میزان دستیابی به اهداف توسعه پایدار شهری در منطقه ۲۲ شهرداری تهران

زمینه و هدف: هدف از توسعه پایدار «رفع نیازهای نسل حاضر بدون تضییع توانایی نسل های آینده برای رفع نیازهایشان» و تامین نیازهای اساسی و ارتقای سطح زندگی برای همه، حفظ اداره بهتر اکوسیستم ها و آینده ای امن تر است. هدف از این پژوهش، بررسی مشکلات منطقه ۲۲ شهرداری تهران برای تحقق توسعه پایدار در راستای کاهش مسائل و مشکلات موجود از طریق مدیریت یکپارچه شهری با بررسی میزان تاثیر گذاری معیارهای توسعه پایدار و داشتن منطقه ای مناسب به لحاظ پایداری در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، زیست محیطی و خدمات شهری است. روش بررسی: تحقیق به لحاظ ماهیت از نوع کاربردی و به لحاظ روش از نوع توصیفی – تحلیلی است. داده های مورد تحلیل از طریق پیمایش، پرسشنامه و به صورت کتابخانه ای جمع آوری شده است. نمونه آماری متشکل از ساکنان منطقه ۲۲ شهر تهران است و نمونه گیری به صورت طبقه بندی تصادفی انجام شده است. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه به صورت بسته و مصاحبه سازمان یافته است. برای تحلیل داده ها از روش چند معیاره [۱]TOPSIS و نرم افزار اکسل استفاده شده است. یافته ها: یافته های تحقیق نشان می دهد که از گزینه های مورد ارزیابی شده، برخورداری از فضاهای فیزیکی نامناسب با منطقه و کاربری های ناسازگار با زندگی با کسب رتبه (۹۶۷/۰) جایگاه اول را به خود اختصاص داده است و در جایگاه دوم استاندارد نبودن شبکه های ارتباطی و زیرساخت ها با رتبه (۹۱۴/۰) قرار دارد. سایر گزینه ها به دلیل کسب رتبه کمتر در جایگاه پایین تری قرار گرفته اند. بحث و نتیجه گیری: برای دستیابی به توسعه پایدار در منطقه ۲۲ شهرداری تهران باید از تغییرات کاربری اراضی جلوگیری شود زیرا از بین رفتن پوشش گیاهی و خاک مناسب، موجب کاهش جذب آب های زیرزمینی و بروز سیل و افزایش آلودگی های محیطی می شود. استانداردهای اجتماعی و اقتصادی در این منطقه رعایت نشده است و توزیع خدمات شهری در سطح بسیار پایینی قرار دارد. نظارت مدیریت شهری برساخت و سازهای غیرمجاز بسیار پایین است و قوانین مصوب ساخت وساز رعایت نمی شود. [۱] Topsis: Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، معیار اقتصادی - اجتماعی ، منطقه ۲۲ شهرداری تهران.