الگوی آموزش موسیقی مبتنی بر فناوری های سیار: یک مرور نظام مند

تحولات اخیر در آموزش موسیقی نشان می دهد که استفاده از فناوری های سیار می تواند بر محدودیت های زمانی، مکانی و ساختاری روش های سنتی غلبه کند. سوالی که پیش می آید این است که آیا مدلی مدون و ساختارمند برای تلفیق فناوری های سیار در آموزش موسیقی طراحی شده است؟ پژوهش حاضر یک مرور نظام مند جهت بررسی الگوهای آموزش موسیقی مبتنی بر فناوری های سیار است. این مطالعه از دستورالعمل های پریزما برای مرور نظام مند پیروی می کند. مرور نظام مند بر اساس چهار هدف شامل ۱- شناسایی الگوهای آموزش موسیقی مبتنی بر فناوری های سیار ۲- تحلیل الگوهای آموزش موسیقی ۳- شناسایی چالش ها و موانع و ۴- ارائه پیشنهادات بهبود، انجام شد. پس از انجام یک جست وجوی جامع از طریق چندین پایگاه داده شناخته شده در بین سال های ۱۳۹۰-۱۴۰۳ (برای مقالات انگلیسی از ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴)، ۵۴۴ مقاله شناسایی شد که از میان آنها ۲۳ مقاله معیارهای تجزیه و تحلیل عمیق را داشتند. بر اساس نتایج، الگوهای متنوعی در زمینه آموزش مجازی موسیقی، بازی های آموزشی موسیقی مبتنی بر فناوری سیار، محیط های یادگیری تلفیقی و هوشمند و الگوریتم های یادگیری عمیق به کار گرفته شده اند. همچنین یافته ها نشان دهنده تاثیرات مثبت یکپارچه سازی فناوری های سیار و آموزش موسیقی بر تعامل دانش آموزان، انعطاف پذیری، دسترسی، توسعه مهارت و درک موسیقی است. با این حال، چالش هایی در مورد زیرساخت، آمادگی معلم، انگیزه دانش آموز در کلاس های آنلاین، محدودیت های آموزش مجازی و ادغام فناوری وجود دارد. در نهایت پیشنهادات و فرصت های ارائه شده بر آموزش معلمان، توسعه مدل های بومی سازی شده همسو با نیازهای یادگیری، بهبود دسترسی و تحقیقات بیشتر متمرکز هستند.

کلیدواژه ها:

آموزش موسیقی ، فناوری سیار ، یادگیری سیار ، الگوی آموزشی