تجلی حسی ایده در سینما بر اساس هنر ایدئالیستی هگل

هگل با طرح مفاهیمی پیچیده، ایدئالیسم فلسفی خود را وارد میدان هنر می کند و هنر را در کنار دین و فلسفه از ارکان نظام فکری خود می داند. وی هنر را بیان حسی ایده می داند اما از نظر او هر هنری به این توفیق نائل نمی شود. این تحقیق با رویکردی کیفی، با نظر به منابع کتابخانه ای و روش توصیفی تحلیلی به این مسئله پاسخ می دهد. تحقیق پیش رو در تلاش است با بررسی و واکاوی مفاهیمی مانند موقعیت، کنش، بیان حسی ایده، امر مانوس و امر نامانوس، شاعرانگی، تعین بخشی و مفاهیمی دیگر نسبت هریک از آن ها را با هنر به خصوص سینما مشخص کند و به این پرسش پاسخ دهد که سینما چگونه و از طریق چه ویژگی هایی می تواند بستری برای بیان حسی ایده مطلق و درنهایت ظهور هنر اید ئالیسم از منظر هگل باشد. این تحقیق با رویکردی کیفی، با نظر به منابع کتابخانه ای و روش توصیفی تحلیلی به مسائل مطرح پاسخ می دهد. در گام نخست به توضیح و تبیین مولفه های مهم فلسفه هنر هگل پرداخته می شود و در گام بعدی چگونگی ظهور این امر یعنی بیان حسی ایده در سینما با مطالعه فیلم روبان سفید ذکر می شود. نتیجه اینکه سینما می تواند با نظر به عدم گسست هنر و حقیقت از فرم زدگی و محتوا زدگی هنر جلوگیری و همچنین باتوجه به جایگاه تعین بخش انسان و بازتاب آن به انسان از پیش پا افتادگی هنر فراروی کند و درنهایت هنر ایدئالیسم را در سینما بروز دهد.

کلیدواژه ها:

هگل ، سینما ، بروز حسی ایده ، هنر ایدئالیسم ، روبان سفید