آسیب شناسی ردیف موسی معروفی در کارگان آموزشی موسیقی دستگاهی (مطالعه موردی: گوشه های درآمد از دستگاه شور)

پژوهش حاضر در تلاش است تا با بررسی ساختار ماهیت موسیقایی ردیف سازی موسیقی ایرانی به روایت موسی معروفی، به علل عدم توفیق این روایت به عنوان کارگان آموزشی، دست یابد. این امر از طریق مقابله با ردیف سازی میرزاعبدالله به روایت نورعلی برومند صورت گرفته است. امروزه پس از گذشت بیش از پنجاه سال از آموزش ردیف سازی میرزاعبدالله به عنوان ردیف مرجع، این ردیف به عنوان اصلی ترین ردیف، جهت آموزش و سرمایه ذهنی موسیقی دان ایرانی پذیرفته شده است. ردیف روایت موسی معروفی که یکی از پر تعدادترین ردیف ها از نظر تعداد گوشه در بین روایت های مختلف ردیف است، این توفیق را نیافته است که به عنوان کارگان آموزشی مرجع در نظر گرفته شود. پژوهش حاضر درصدد یافتن پاسخ برای این پرسش است که دلایل عدم استفاده از ردیف موسی معروفی در امر آموزش موسیقی ایرانی چیست. یافته ها نشان می دهد مبانی فراگیری ردیف و مبنای حرکت ملودی گوشه ها با محتوای آنچه در ردیف معروفی وجود دارد (در مقایسه با ردیف میرزاعبدالله) دارای آشفتگی، و همچنین مضاعف سازی گوشه ای یکسان، در مواردی موجب سردرگمی در درک و دریافت محتوای اصلی گوشه ها می شود. در این پژوهش از طریق مقابله آوانگاری گوشه درآمد شور (در دو ردیف معروفی و میرزاعبدالله) به بررسی و تحلیل این مدعا پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

ردیف سازی ، موسی معروفی ، میرزا عبدالله ، نورعلی برومند ، گوشه ، دستگاه شور